نخستین قند در فضای بین ستارهای کشف شد!
گروهی از محققان نوعی قند را در فضای بین ستاره ای شناسایی کرده اند که احتمالا به ظهور نخستین فرایندهای متابولیک و تکثیر روی زمین منجر شده اند.
به گزارش شبکه اطلاع رسانی تدبیر و امید به نقل از فیز، قندها مولکول های زیستی کلیدی در ارگانیسم های زنده هستند زیرا ساختار اصلی دی ان ای و آر ان ای را تشکیل می دهند و نقشی بنیادین در فرایندهای متابولیکی دارند. قندها در نظریه های منشا حیات نیز نقش اساسی در سنتز نخستین اسید های نوکلیک دارند. با وجود اهمیت قندها، یکی از سوالات اساسی در تحقیقات درباره منشا حیات آن است که قندها در وهله اول چگونه روی زمین تشکیل شدند زیرا آزمایش ها نشان داده اند آنها در شرایط پیشازیستی به مقدار کافی تشکیل نمی شوند.
قندهایی مانند ریبوس و گلوکز قبلا درنمونه شهاب سنگ ها و سیارک ها ردیابی شده اند که نشان می دهند احتمال میرود برخی از این مولکولها از ابر مولکولی نخستینی منشا گرفته باشند که منظومه شمسی از آن پدید آمده است. با این وجود تا به اکنون هیچ قندی به طور مستقیم در واسطه بین ستاره ای ردیابی نشده است.
درهمین راستا گروهی بین المللی از پژوهشگران سرپرستی «ایزاسکون خیمنس-سرا»، پژوهشگر مرکز اخترزیستشناسی (CAB)، برای نخستین بار موفق به شناسایی یک قند در فضای میانستارهای شد که «اریترولوز» (Erythrulose) نام دارد.
این مولکول تنها کتوز چهار کربنی شناخته شده است که روی زمین به وفور در رزبری و محصولات برنزه کننده بدون آفتاب وجود دارد. ایریترولوز در ابر مولکولی G+۰.۶۹۳−۰.۰۲۷ که در نزدیکی مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد، ردیابی شده است.
این کشف با استفاده از پیمایشهای طیفسنجی فوقحساس و پهنباند که با تلسکوپ رادیویی ۴۰ متری Yebes و تلسکوپ ۳۰ متری موسسه رادیوستارهشناسی در محدوده میلیمتری (IRAM) انجام شد، به دست آمد.
به طور دقیق محققان ۱۲ خط طیفی یافتند که با طیف آزمایشگاهی اریترولوز که در دانشگاه باسک کانتی اندازه گرفته شده بود، همسان بود. این تحقیق همچنین نشان داد وفور قند مذکور حداقل هشت بار بیشتر از قندهای مشابه سه کربنی است که هیچ کدام از آنها در این منطقه یافت نشدند.
مولف ارشد پژوهش می گوید: این یافته غیرمنتظره است زیرا دیدگاه غالب در اختر شیمی آن است که اندازه مولکول های بین ستاره ای از طریق افزایش اتم های کربن بزرگ می شوند.
این محققان با همکاری شیمیدان های دانشگاه اکسترمادورا و رادبود در هلند متوجه شدند اریترولوزمی تواند میان یخ های بین ستاره ای و از الکلها و آلدئیدهای سادهتر دوکربنی نیز تشکیل شود.
محققان باتوجه به وفور اریترولوز در ابر مولکولی G+۰.۶۹۳−۰.۰۲۷ تخمین می زنند بین ۰.۵ تا ۵۰ میلیون متریک تن از این نوع قند احتمالا طی دوره بمباران سنگین پایانی (Late Heavy Bombardment) که حدود ۴.۱ تا ۳.۸ میلیارد سال پیش، رخ داده، به سطح زمین رسیده باشد.»
وجود این قند در فضای بین ستاره ای یک منبع جایگزین از قندهایی را مطرح می کند که احتمالا به ظهور نخستین فرایندهای متابولیک و تکثیر روی زمین منجر شده اند.
