سی ان ان: توانایی ارتش ایالات متحده برای جنگهای آینده در خطر است
ذخایر تسلیحات کلیدی ایالات متحده همچنان به طور قابل توجهی رو به اتمام است و اگر تنش با ایران با سرعت فعلی ادامه یابد، ارتش تحت فشار شدیدتری قرار خواهند گرفت.
به گزارش شبکه اطلاع رسانی تدبیر و امید، کارشناسان به شبکه خبری سی.ان.ان گفتند که وضعیت تسلیحاتی آمریکا میتواند بر توانایی ارتش این کشور برای جنگ احتمالی آینده با چین یا حتی کره شمالی تاثیر بگذارد.
به نوشته ایسنا، مارک کانسیان، سرهنگ بازنشسته نیروی دریایی و تحلیلگر نظامی در اندیشکده مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی در این باره گفت: «اگر جنگ علیه ایران با سرعتی که اکنون در پنج روز گذشته شروع شده، ادامه یابد، ذخایر تسلیحاتی ایالات متحده را به اندازهای کاهش میدهد که سطح جدید و بالاتری از خطر در هند و اقیانوس آرام وجود خواهد داشت.»
به گفته تحلیلگران و گزارشهای قبلی سی.ان.ان، در مرحله اولیه جنگ ارتش آمریکا از تعداد زیادی موشک استفاده کرده است. مایکل اوهانلون که رهبری تحقیقات سیاست خارجی در اندیشکده بروکینگز را بر عهده دارد، گفت: «شکی نیست که ذخایر کمتر از آن چیزی است که ما تخمین می زنیم.»
طبق تحلیل مرکز مطالعات بین الملل و استراتژیک، با توقف جنگ در ماه آوریل متوقف شد، پنتاگون حداقل نیمی از رهگیرهای موشک بالستیک تاد، تقریبا نیمی از موشک های پاتریوت و حدود ۳۰ درصد از موشکهای زمینی تاماهاوک خود را از دست داده بود. این بدان معنی است که ذخایر تسلیحاتی آمریکا به شدت رو به اتمام رفته و هنوز جایگزین نشدهاند و با شروع مجدد درگیریها این بار کاهشی ادامه یافته است.
مارک کانسیان، سرهنگ بازنشسته نیروی دریایی و تحلیلگر نظامی در اندیشکده مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی گفت، اما نرخ جایگزینی برای موشکهای کلیدی پایین است. طبق برنامههای سال مالی جاری، پنتاگون تقریبا ۱۵ موشک تاماهاوک جدید و ۲۰ موشک پاتریوت جدید در ماه دریافت میکند. پیشبینی تحویل سامانه تاد در سال ۲۰۲۶ وجود ندارد. همچنین مرکز مطالعات استراتژیک و بینالملل تخمین زده است که بازسازی این موجودیها به سطح قبل از جنگ علیه ایران، سه سال یا بیشتر طول خواهد کشید.
الین مککاسکر، عضو ارشد موسسه امریکن انترپرایز که پیش از این به عنوان معاون و سرپرست حسابرسی پنتاگون خدمت میکرد، گفت: «جدول زمانی برای ذخیره سازی مهمات در بیشتر موارد بر اساس سال اندازهگیری خواهد شد که با توجه به مسائل پیش آمده این میزان برای اکثر موارد دو تا پنج سال است.»
جان فراری، متخصص خرید نظامی نیز تاکید کرد که از زمان شروع جنگ علیه ایران «حتی یک دلار هم توسط کنگره برای جایگزینی یک موشک اختصاص داده نشده است و فقط روند عادی و کند سالانه زمان صلح» باقی مانده است.
این اظهارات از سوی کارشناسان و تحلیلگران نظامی درحالی مطرح شده که در هفتههای اخیر، کاخ سفید رسما از قانونگذاران درخواست بودجه تکمیلی برای پوشش هزینههای جنگ علیه ایران کرده است، اما این اقدام با مسیر سختی در کنگره روبرو شده است.
یک مقام پنتاگون نیز گفت که این وزارتخانه «متعهد به گسترش سریع پایگاه صنعتی نظامی» است. ترامپ در ماه ژوئن قانون تولید نظامی را برای حذف بروکراسی نظارتی و سرعت بخشیدن به تولید موشک به کار گرفت و وزارت جنگ قراردادهایی را با تولیدکنندگان برای گسترش خطوط تولید آنها امضا کرده است.
این مقام پنتاگون گفت: «این وزارتخانه به شدت در حال پیگیری و ادغام نوآوریهای آمریکایی، در هر کجا که باشد، برای ارائه تولید در مقیاس بزرگ و ایجاد تابآوری در سراسر زنجیرههای تامین است.»
کانسیان گفت که به کارگیری قانون تولید نظامی «مفید» است، اما تاثیر آن اندک خواهد بود چون گسترش ظرفیت تولید زمان میبرد.
توافقنامههای صدور مجوز برای اجازه دادن به کشورهای دیگر مانند آلمان و اوکراین برای تولید داخلی موشکهای رهگیر پاتریوت نیز میتواند فشار بر خطوط تولید ایالات متحده را در بحبوحه افزایش تقاضای جهانی کاهش دهد. ترامپ روز پنجشنبه در حاشیه اجلاس ناتو در ترکیه از صدور مجوز برای اوکراین خبر داد.
اما این توافقنامهها هم به کندی پیش میروند؛ ژاپن برای ساخت کارخانه پاتریوت خود به سه سال زمان نیاز داشت و آلمان با وجود شروع کار بر روی خط تولید خود در سال ۲۰۲۲، هنوز موشک پاتریوت تولید نکرده است.
طبق تحلیل مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی،سایر موجودیهای موشکی، مانند موجودی موشکهای هدفگیر دقیق و موشک Joint Air-to-Surface Standoff، سریعتر به حالت اولیه خود بازخواهند گشت و باید تا اواسط تا اواخر سال ۲۰۲۷ به سطح قبل از جنگ خود برسند.
کانسیان هشدار داد که سناریوی رویارویی با چین تنها خطر بالقوهای نیست که پنتاگون در صورت ادامه استفاده از موشکهای کلیدی با سرعت بالا، ممکن است با آن مواجه شود. تحلیلگران معتقدند که طرحهای جنگی با کره شمالی مستلزم تعداد قابل توجهی موشک آمریکایی است، هم برای هدف قرار دادن اهداف دشمن و هم برای دفاع از نیروهای آمریکایی و سئول در برابر حملات گسترده پیشبینی شده توسط نیروهای پیونگ یانگ.