واقعا خدا نخواست به دور بعدی جام جهانی صعود کنیم؟

پایان رویای صعود برای تیم ملی فوتبال ایران با تلخی رقم خورد. شاگردان امیر قلعهنویی که در هر سه دیدار مرحله گروهی به نتیجهای جز تساوی رضایت ندادند، سرنوشت خود را به دست نتایج سایر گروهها سپردند. این استراتژی محافظهکارانه که با امید به کسب سهمیه به عنوان یکی از تیمهای برتر سوم اتخاذ شده بود درنهایت نتیجه نداد.
به گزارش شبکه اطلاع رسانی تدبیر و امید، روزنامه اعتماد گفتگویی را با حمید درخشان، یکی از پیشکسوتان فوتبال ایران منتشر کرده که در ادامه میخوانید:
با پایان دیدارهای سرنوشتساز سایر گروهها و تغییرات جدول ردهبندی تیمهای سوم، ایران با تکیه بر آمار ناامیدکننده سه تساوی متوالی از گردونه رقابتها کنار رفت تا اینبار ناکامی حاصل عدم جسارت در مستطیل سبز باشد. به همین بهانه با حمید درخشان، یکی از پیشکسوتان فوتبال کشورمان گفتوگویی ترتیب دادهایم که حاصل را در ادامه میخوانید.
مهمترین دلیل عدم صعود ایران به دوره بعدی جام جهانی چه بود؟
در بحثهای تیمی به مشکل خوردیم. جاهایی که باید با برنامه به نتیجه برسیم، گرفتار بودیم و نتوانستیم تواناییهایمان را نشان دهیم. بازی اولمان خیلی مهم بود و اگر میتوانستیم نیوزیلند را ببریم شرایط تغییر میکرد. در حالی که میدانستیم دو بازی سخت دیگر داریم، اما این اتفاق رخ نداد. هر بار عقب افتادیم و مساوی کردیم و درنهایت تن به تساوی دادیم و بازی با بلژیک هم میدانستیم رقیب قوی داریم، آمدیم و اتوبوسی دفاع کردیم و دلمان هم خوش بود به اینکه روی ضدحمله اتفاقی رخ دهد یا در ضربات ایستگاهی و کرنرها کاری انجام دهیم که در یکی، دو فرصت هم از همین موقعیتها به دست آوردیم و زمانی که بلژیک ده نفره شد ما هیچ حرکت و خطری روی دروازه حریف ایجاد نکردیم. در واقع به این راضی بودیم که یک مساوی از بلژیک بگیریم. در بازی سوم نمیخواهم بگویم بد بودیم یا خوب بودیم. ما یک ربع آخر خیلی خوب کار کردیم، اما خوب بودن ما کافی نبود، چون رفتیم بیمحابا حمله کردیم تا برنده شویم و ناگفته نماند که بدشانس هم بودیم مثل از دست دادن پنالتی و دو موقعیت خوب که هدر دادیم. ماندیم با اما و اگرها که بقیه تیمها ما را نجات دهند و کمکمان کنند.
به نظر شما در این گروه میشد امتیازات بیشتری کسب کرد؟
باید دید دنبال چی بودیم؟ صعود میخواستیم؟ همه همین را میگفتند اما آیا نیاز به راهکار نبود؟ ما آن راهکارها را درست انجام ندادیم و ضعفهایی داشتیم و همان ضعفها ما را متوقف کرد. اگر قویتر و با برنامهتر بازی میکردیم، موفق میشدیم.
اینکه میگویند خدا نخواست تا موفق شویم را قبول ندارید؟
ببخشید مگر خدا فقط برای ماست؟ برای مصریها و بلژیکیها نیست؟ خدا را ما خریدیم و فقط برای خودمان است؟ خب آنها هم خدا را دارند، اما آنها به خدای خود اعتقاد دارند ضمن اینکه میروند کار و تلاش و برنامهریزی میکنند. ژاپنیها که مدعیان قهرمانی هستند هم باید بگوییم خدا آنها را دوست دارد و ما را ندارد؟ الان قرن بیستم را سپری کردیم و هنوز از اینکه خدا ما را دوست داشته و نداشته، میگوییم؟ خدا یاور انسانهایی است که زحمت میکشند، اما اینکه در خانهات بنشینی و بگویی خدا با ماست که نمیشود. ما یکبار رفتیم به مشهد تا با تیم اکبر میثاقیان بازی کنیم و همه داد میزدیم که یا امامرضا کمکمان کن. اکبر میثاقیان حرف خوبی زد، گفت امامرضا که نزدیک ماست و ۲۴ ساعت نزدش میرویم باید به ما کمک کند نه به تو که از راه رسیدی! حرف درستی است. ما باید بیشتر کار میکردیم. ما از بازی مقدماتی گفتیم این ایرادات هست و باید برطرف شود و همه گفتند درست است و چشم، اما کجا برطرفش کردند؟ سه تا بازی بسته داشتیم که دلخوش به ضربات ایستگاهی بودیم حالا چرا خودمان را گول بزنیم؟ ما فوتبال تهاجمی بلد نیستیم و هر کی هم کاری انجام میدهد براساس خلاقیت خودش است. شما تیم بلژیک را ده نفره کردید، اما بعدش یک حمله نتوانستید انجام دهید!
مشکلات مربوط به ویزا و میزبانی تا چه حد تاثیرگذار بود؟
میزبانی امریکا مشکلات زیادی داشت. این شرایط برای اینها به وجود آمده بود و میدانستید در امریکا قرار نیست درِ باغ سبز به شما نشان دهند. میدانستید ویزا گرفتن سخت است و امکانات هتل و خیلی از مشکلات سر راهتان ممکن است باشد و با علم به این رفتید. رفتید و تلاش خود را کردید، دست شما هم درد نکند، اما آن اشکالات فنی اجازه نداد تا موفق شویم و به دور بعد صعود کنیم.
جوانگرایی نشد تا صعود تاریخی رقم بزنند حالا که این اتفاق رخ نداد بهتر نبود از جوانترها استفاده میشد تا حداقل پوستاندازی از همین جام شروع شود؟
دستاوردی نداشتند. همه را هم نمیگویم کنار میگذاشتند و به جوانها بازی میدادند، اما حداقل به ۴، ۵ تا جوان فرصت میدادند تا به درد جام ملتها بخورند. همین هم انجام ندادیم بعد متوسل شدیم به این و آن یا خدا ما را دوست نداشته! نه آقا شما باید با قدرت و برنامه بازی میکردید تا برنده شوید، اما وقتی نتوانستید، اشکال از خودمان بوده و نباید به دیگران ربطش داد.
یکی از بازیکنانی که انتظارات زیادی از او میرفت، مهدی طارمی بود. به نظر شما عملکرد او چطور بود؟
طارمی بازیکن بزرگ و قابل احترامی است که زحمت کشیده و تلاش کرده و در همین تورنمنت هم مسی، پنالتی را بیرون زد، آیا باید از او ایراد گرفت؟ در آن فشار و شرایط کار سخت است و شما باید بازیکن را به لحاظ روانی آماده کنید که وقتی پشت توپ رفت، راحت گلش کند نه که استرس او را بیشتر کنید و دچار اشتباه شود.طارمی تلاش خود را کرد. او تکی بازی نمیکند و باید تیمی به موضوع نگاه کنیم. اشکالات ما در ۱۱ نفر و تهاجمیتر بازی کردن و فنیتر بازی کردن بود. مالکیت و تعداد پاسهای ما را ببینید تازه با پاسهای عرض و رو به عقب هم مورد قبول نیست.
بعضیها میگفتند بین الجزایر و اتریش تبانی صورت گرفته است!
تو را به خدا این حرف را نزنید! زشت است. خودمان را زیر سوال میبریم. اگر آن تیم مساوی کند و اگر آن تیم ببرد ما میرویم بالا و حالا که نشده بگوییم تبانی بوده؟ سرنوشتتان دست خودتان بوده و اگر نیوزیلند را میبردید اینها را میگفتید؟
صحبت پایانی؟
انشاءالله که یک فکری شود و یک تغییراتی شود و یک بازبینی تا اشکالاتمان را کار کنیم و رفع شود وگرنه با سرپوش گذاشتن اتفاقی رخ نمیدهد.