کشف آرامگاه ۱۵۰۰ ساله یک کودک از طبقه ممتاز جامعه موچه در پرو
باستان‌شناسان در جریان کاوش‌های خود در پرو، آرامگاهی متعلق به حدود ۱۵۰۰ سال پیش کشف کرده‌اند که احتمال می‌رود محل دفن یک کودک نوپا از طبقات بالای جامعه تمدن پیشااینکایی موچه باشد. وجود اشیای مسی و ظروف سفالی ویژه در این مقبره، آن را به یافته‌ای قابل‌توجه از نظر باستان‌شناسی تبدیل کرده است.
به گزارش شبکه اطلاع رسانی تدبیر و امید به نقل از لایوساینس، این آرامگاه که به فرهنگ باستانی موچه تعلق دارد، علاوه بر بقایای احتمالی یک کودک، حاوی اشیای سفالی با نقش‌های نمادین است؛ از جمله ظرفی به شکل موجودی با سر انسان و بدن پرنده که به نظر می‌رسد نماد یک ایزد باشد. همچنین ظروفی با پیکره زندانیانی کشف شده‌اند که طنابی به دور گردنشان قرار دارد.
فرهنگ موچه؛ تمدنی پیش از اینکاها در سواحل پرو
فرهنگ موچه که با نام موچیکا نیز شناخته می‌شود، از قرن سوم تا نهم میلادی در امتداد سواحل شمالی منطقه‌ای شکل گرفت که امروزه کشور پرو نام دارد.
مردمان این تمدن در مناطق خشک و بیابانی، زمین‌های کشاورزی ایجاد کردند و آثار برجسته‌ای از فعالیت‌های عمرانی و هنری خود بر جای گذاشتند. معابد عظیم، شبکه‌های انتقال آب، سفالینه‌ها، آثار فلزی، منسوجات و هنرهای تصویری متمایز از جمله میراث باستانی موچه‌ها به شمار می‌روند.
اگرچه این تمدن از نظام نوشتاری برخوردار نبود، هزاران ظرف سفالی با چهره‌پردازی واقع‌گرایانه از آن به جا مانده است. برخی از این آثار از نظر شکل و ویژگی‌های ظاهری، شباهت‌هایی با پیکره‌های زندانیان دارند که در آرامگاه تازه کشف‌شده یافت شده‌اند.
بقایای احتمالی کودک دوساله در مقبره تازه کشف‌شده
مدیر پروژه باستان‌شناسی این کاوش اعلام کرد که اعضای گروه در آرامگاهی که به‌تازگی شناسایی شده است، بقایای اسکلت کوچکی را پیدا کرده‌اند. بر اساس ارزیابی اولیه، این اسکلت احتمالاً متعلق به کودکی با حداکثر دو سال سن است؛ با این حال، جنسیت او هنوز مشخص نشده است.
در کنار بقایای اسکلت، دو شیء مسی نیز کشف شده است. یکی از این اشیا صفحه‌ای شبیه به نقاب است که صورت کودک را می‌پوشانده و دیگری در نزدیکی پاهای او قرار داشته است.
علاوه بر این یافته‌ها، باستان‌شناسان در این آرامگاه ۳۲ شیء سفالی مرتبط با فرهنگ موچه شناسایی کرده‌اند که اطلاعات بیشتری درباره آیین‌های تدفین و باورهای این تمدن در اختیار پژوهشگران قرار می‌دهد.
اشیای تدفینی از جایگاه اجتماعی بالای کودک حکایت دارند
بر اساس اعلام باستان‌شناسان، این آرامگاه به قرن ششم یا هفتم میلادی تعلق دارد؛ دوره‌ای که فرهنگ موچه در سواحل شمالی پرو حضور داشت.
پژوهشگران معتقدند شیوه تدفین و تجملات به‌کاررفته در این مقبره، از جمله استفاده از اشیای مسی و موقعیت قرارگیری آرامگاه، می‌تواند نشانه‌ای از جایگاه اجتماعی ممتاز کودک در جامعه موچه باشد. با این حال، هویت دقیق کودک و جزئیات بیشتری درباره موقعیت خانوادگی او هنوز مشخص نشده است.
