چرا ترامپ بر ساخت «تالار پذیرایی» اصرار میکند؟

چرا دونالد ترامپ با وجود مخالفتها و نبرد قضایی بر سر ساخت تالار جدید کاخ سفید، حاضر نیست از این پروژه عقبنشینی کند؟ پاسخ دولت آمریکا این است که این تالار دیگر فقط به برگزاری ضیافتهای مجلل محدود نمیشود؛ کاخ سفید اکنون این ساختمان را بخشی از یک مجموعه امنیتی و نظامی برای حفاظت از رئیسجمهور معرفی میکند.
به گزارش شبکه اطلاع رسانی تدبیر و امید، پروژهای که دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا، در ابتدا آن را بهعنوان ساخت یک تالار بزرگ برای برگزاری مراسم رسمی در کاخ سفید معرفی کرده بود، به مجموعهای بسیار گستردهتر تبدیل شده است؛ مجموعهای که علاوه بر فضای تشریفاتی، تأسیسات امنیتی و نظامی زیرزمینی، پناهگاههای ضدبمب و امکانات پزشکی را نیز دربر میگیرد و برآوردهای داخلی، هزینه آن را تا ۶۰۰ میلیون دلار تخمین زدهاند.
به روایت ایرنا، ترامپ در ابتدا اعلام کرده بود که هدف اصلی پروژه، ایجاد فضایی دائمی و بزرگ برای برگزاری ضیافتهای رسمی، پذیرایی از مقامهای خارجی و دیگر رویدادهای مهم در کاخ سفید است. کاخ سفید در ژوئیه ۲۰۲۵ هزینه اولیه پروژه را حدود ۲۰۰ میلیون دلار اعلام و تأکید کرد که ترامپ و اهداکنندگان خصوصی هزینه آن را تأمین خواهند کرد. قرار بود سرویس مخفی آمریکا نیز تنها اصلاحات و تجهیزات امنیتی مورد نیاز را فراهم کند.
اما دامنه پروژه بهتدریج گسترش یافت. بخش شرقی کاخ سفید تخریب شد و در محل آن علاوه بر تالار جدید، ساخت مجموعهای از تأسیسات امنیتی زیرزمینی در دستور کار قرار گرفت. اسناد نشان میدهد این مجموعه شامل پناهگاههای ضدبمب، بیمارستان و بخش پزشکی، تأسیسات حفاظتی و تجهیزات فوقمحرمانه نظامی است.
ترامپ نیز بعدها تأیید کرد که پروژه فقط یک تالار پذیرایی نیست و از ایجاد امکانات امنیتی گسترده، از جمله پناهگاهها و تأسیسات پزشکی سخن گفت. دولت او همچنین استدلال کرده است که بازسازی بخش شرقی کاخ سفید و ایجاد این مجموعه برای ارتقای امنیت رئیسجمهوری و مجموعه کاخ سفید اهمیت دارد.
از تالار تشریفاتی تا مجموعه امنیتی
بر اساس طرح مطرحشده، تالار جدید قرار است محل دائمی برگزاری ضیافتهای دولتی، مراسم رسمی، پذیراییها و اجتماعات بزرگ باشد. یکی از استدلالهای حامیان پروژه این است که کاخ سفید برای برگزاری مراسمهای بزرگ تاکنون گاهی به سازههای موقت یا مکانهای خارج از مجموعه ریاستجمهوری وابسته بوده است.
اما دولت ترامپ به مرور بر جنبه امنیتی پروژه تأکید بیشتری کرده است. پس از یک حادثه امنیتی مرتبط با مراسم انجمن خبرنگاران کاخ سفید در ماه آوریل، دولت اعلام کرد بازسازی بخش شرقی، از جمله ساخت تالار جدید، به یک ضرورت امنیت ملی تبدیل شده است.
ترامپ و برخی جمهوریخواهان نیز استدلال کردند که برگزاری رویدادهای مهم در مجموعهای دائمی و حفاظتشده در داخل محوطه کاخ سفید میتواند نسبت به استفاده از هتلها یا مکانهای خارج از مجموعه امنیت بیشتری داشته باشد. طرحهایی برای تقویت دفاع در برابر پهپادها نیز بخشی از برنامههای امنیتی عنوان شده است.
صورتحساب ۶۰۰ میلیون دلاری
یکی از اصلیترین جنبههای جنجالی پروژه، هزینه آن و منبع تأمین این هزینههاست. ترامپ بارها گفته بود مالیاتدهندگان آمریکایی هزینه ساخت تالار را پرداخت نخواهند کرد و هزینه پروژه از محل کمکهای خصوصی تأمین خواهد شد.
اما اسناد پیمانکار پروژه که واشنگتنپست به آنها دست یافته، تصویر متفاوتی ارائه میکند. برآورد داخلی شرکت «کلارک کانستراکشن» در ماه مارس، هزینه کل مجموعه را حدود ۶۰۰ میلیون دلار تخمین زده است. از این مبلغ، حدود ۲۹۳ میلیون دلار قرار بوده از منابع خصوصی تأمین شود، در حالی که ۱۵۵ میلیون دلار از سرویس مخفی، ۱۴۹ میلیون دلار از دفتر نظامی کاخ سفید و سه میلیون دلار از منابع اقامتگاه اجرایی تأمین میشود؛ منابعی که همگی از بودجه عمومی برخوردارند.
اسناد همچنین نشان میدهد پیش از اظهارات ترامپ درباره تأمین کاملاً خصوصی هزینه پروژه، دولت فدرال دهها میلیون دلار پرداخت به پیمانکار را تصویب کرده بود.
برآوردهای هزینه نیز بهتدریج افزایش یافتهاند. زمانی که پروژه در ژوئیه ۲۰۲۵ اعلام شد، رقم رسمی حدود ۲۰۰ میلیون دلار بود. ترامپ بعداً رقم ۳۰۰ میلیون دلار و سپس حداکثر ۴۰۰ میلیون دلار را مطرح کرد؛ اما برآورد پیمانکار در مارس ۲۰۲۶ به ۶۰۰ میلیون دلار رسید.
چه کسی باید هزینه پروژه را بپردازد؟
کاخ سفید میان هزینه تالار و هزینه تأسیسات امنیتی تمایز قائل میشود. موضع دولت این است که اهداکنندگان خصوصی هزینه فضای تشریفاتی را تأمین میکنند، در حالی که دولت میتواند هزینه بخشهایی را که به طور مستقیم با امنیت رئیسجمهوری و کاخ سفید مرتبط هستند، پرداخت کند.
ترامپ نیز گفته است سرویس مخفی و ارتش برای انجام بخشی از اقدامات امنیتی بودجه دارند، اما خود تالار با پول مالیاتدهندگان ساخته نخواهد شد.
با این حال، کارشناسان قراردادهای دولتی که اسناد پروژه را بررسی کردهاند، معتقدند تفکیک کامل هزینه تالار از سایر بخشهای مجموعه دشوار است، زیرا همه این اجزا بخشی از یک ساختمان و پروژه واحد هستند. یکی از کارشناسان به واشنگتنپست گفته است از منظر بودجه و قرارداد، نمیتوان فضای سرگرمی و تشریفاتی را به طور کامل از تأسیسات امنیتی و سایر بخشهای ساختمان جدا کرد.
مخالفت در کنگره
موضوع تأمین مالی پروژه حتی در میان جمهوریخواهان نیز اختلاف ایجاد کرده است. شماری از جمهوریخواهان طرحی را برای اختصاص ۴۰۰ میلیون دلار بودجه به ارتقای تالار ریاستجمهوری و تقویت زیرساختهای امنیتی کاخ سفید ارائه کردند، اما هفت سناتور جمهوریخواه در کنار دموکراتها مانع پیشبرد آن شدند.
سناتور سوزان کالینز، یکی از جمهوریخواهانی که با این پیشنهاد مخالفت کرد، یادآور شد ترامپ در ابتدا وعده داده بود تالار با کمکهای خصوصی ساخته شود و تأکید کرد این تعهد باید حفظ شود.
در مجموع، آنچه ابتدا بهعنوان یک تالار بزرگ برای برگزاری ضیافتها و مراسم رسمی معرفی شد، اکنون به پروژهای چندمنظوره برای بازسازی بخش شرقی کاخ سفید تبدیل شده است؛ مجموعهای که فضای تشریفاتی را با پناهگاه، امکانات پزشکی و تأسیسات امنیتی و نظامی ترکیب میکند.
همین تغییر دامنه پروژه باعث شده مناقشه اصلی دیگر تنها بر سر این نباشد که آیا کاخ سفید به یک تالار بزرگ نیاز دارد یا خیر؛ بلکه پرسش مهمتر این است که چه میزان از پروژه واقعاً برای امنیت ملی ضروری است، چه میزان به خواسته ترامپ برای ایجاد یک فضای تشریفاتی بزرگ مربوط میشود و در نهایت چه سهمی از صورتحساب چندصد میلیون دلاری آن باید توسط مالیاتدهندگان آمریکایی پرداخت شود.