سازمان مجاهدین

سازمان مجاهدین خلق در دهه ۱۳۴۰ در بستر ذهنیت نسل جوان دانشگاهی مذهبی شکل گرفت و به‌جای رجوع به میراث گسترده حکمت، فقه، کلام و عرفان اسلامی، دایره مطالعاتی خود را به متون روشنفکرانه و مبارزاتی ـ ابتدا عمدتاً آثار مهندس بازرگان و همسویان ـ محدود کرد. هدف اصلی، دستیابی به انسجام ایدئولوژیک، تشکیلاتی، و استراتژیک بود که به‌تدریج آنان را به سمت حذف هرگونه منبع معرفتی ناسازگار با منطق مبارزه سوق داد و عملاً از سنت ریشه‌دار اجتهاد شیعی دور کرد.

یک فعال سیاسی اصلاح‌طلب گفت: اساسا هرگونه سرمایه گذاری روی سازمان مجاهدین خلق در حقیقت شرط بندی روی اسب مرده است؛ آینده سیاسی ایران درگرو دمکراسی است و جریانات سیاسی در آینده ایران نقش دارند که طرفدار آزادی بیان، آزادی قلم، انتخابات آزاد، حاکمیت قانون و دمکراسی باشند.