تاریخ معاصر

من مرحوم میرزا عبدالله خان بهرامی را می‌شناختم. او حدود سال ۴۶ یا ۴۷ فوت کرد و من در سال ۴۵ در خانه‌اش با او مصاحبه کردم. او معاون تأمینات(اداره آگاهی) بود که رئیس آن هم سون برگدال سوئدی بود. مدتی او را از تهران فرستادند و رئیس نظمیه تبریز شد. او می‌گوید در دوران بعد از جنگ جهانی اول به آنجا رفتم و در بلدیه دیدم روس‌ها تابلوهایی به زبان روسی آماده کرده‌اند تا در تمام نقاط مختلف تبریز، در ادارات پست و تلگراف، والی‌گری، استانداری، ایالتی و اداره معارف تابلوهای روسی نصب کنند. او گفت من خودم در انبار این تابلوها را دیدم. به همین دلیل بود که ایرانی‌ها به آمریکا علاقه داشتند و معتقد بودند آمریکایی‌ها بهتر از اینها هستند.

روایت حجت‌الاسلام سید علی‌اکبر محتشمی پور اما از این قرار است: «چند ماه قبل از شهادت وقتی به عیادت آیت‌الله جزایری یکی از علمای نجف رفته بود، حدود ساعت ۱۰ یا ۱۱ شب پسر مرحوم جزایری خدمت حاج آقا مصطفی می‌رسد و می‌گوید دو نفر ایرانی آمدند و می‌خواهند با شما ملاقات کنند.