لوریس چکناواریان

اپرای رستم و سهراب را از نواهای محرم گرفتم

لوریس چکناواریان گفت: من همواره تحت تاثیر موسیقی موسیقی محرم و ریتم‌های زورخانه‌ای «شیر خدا» بوده‌ام، تا جایی که در نوشتن اپرای رستم و سهراب نیز از این دو نوع موسیقی بهره بسیاری بردم.

کد خبر: ۹۸۵۰

تاریخ: ۱۴ آبان ۱۳۹۲ - ۱۲:۰۰

لوریس چکناواریان آهنگساز و رهبر ارکستر از جمله چهره‌هایی در هنر کشورمان است که در سطح دنیا شناخته شده است و رهبری ارکسترهای بزرگ دنیا را در مقاطع زمانی مختلف بر عهده داشته است.

یکی از نکات قابل تامل در آثار چکناواریان نوشتن قطعاتی در زمینه موضوع‌های مذهبی است. این آهنگساز در گفت و گو با خبرنگار تسنیم با اشاره به تاثیر نواهای عاشورایی در وجودش می‌گوید: من به محرم و نواهای عاشورایی عشق می‌ورزم. از کودکی با نغمه های محرم آشنا شدم و همواره خود را تحت تاثیر این نواها می‌دانم.

چکناواریان در پاسخ به این پرسش که آیا تا کنون درباره موضوع‌های اسلامی و یا مذهب شیعه اثری نوشته اید، می گوید: خیابان ها مختلفند اما همه به خدا منتهی می‌شوند. من مسیحی هستم اما خدای همه ما یکی است. برای دین اسلام و مذهب تشیع نیز آثاری دارم که می توان به قطعه‌ای در زمینه موسیقی محرم، «سوگ حضرت علی» و «شب قبل از عاشورا» اشاره کرد که همه این قطعات سال ها پیش در برنامه رسول عشق و امید اجرا شده‌اند

آهنگساز اپرای «رستم و سهراب» درباره میزان آشناییش با موسیقی و نواهای مذهبی مناطق مختلف ایران اظهار کرد: بیشترین چیزی که در دوران کودکی‌ام بر من تاثیر گذاشت موسیقی محرم و آوازهای «شیر خدا» بود. من همواره تحت تاثیر موسیقی زورخانه‌ای «شیر خدا» و موسیقی مربوط به محرم بوده‌ام. در نوشتن اپرای رستم و سهراب نیز از این دو نوع موسیقی بهره بسیاری بردم.

لوریس چکناوریان از ارمنی‌های ایرانی و زاده بروجرد است. او تحصیلات موسیقی خود را از سال 1332 در هنرستان عالی موسیقی آغاز کرد. مدتی بعد به وین عزیمت کرد و تا سال 1340 در فرهنگستان موسیقی این شهر به تحصیل آهنگسازی و رهبری ارکستر مشغول بود. سپس به ایران بازگشت و ضمن تدریس در هنرستان عالی موسیقی و ترتیب دادن نمایشگاهی از سازهای ملی در انستیتو گوته تهران، تصدی صداخانه ملی هنرهای زیبای کشور را عهده‌دار شد.

چکناواریان در اواخر سال 1342 رهسپار اتریش شد و در سالزبورگ کار آهنگسازی را ادامه داد. دو سال بعد به آمریکا رفت و چندین سال در دانشگاه میشیگان به ادامه تحصیل در رشته‌های آهنگسازی و رهبری ارکستر پرداخت. وی در سال 1349 به ایران بازگشت و علاوه بر کنسرت‌هایی با ارکستر سمفونیک تهران، ارکستر مجلسی و تلویزیونی ملی ایران و... (به عنوان رهبر میهمان)، آثار متعددی آفرید که اکثر آنها در تالار رودکی اجرا شد.

آخرین حضور لوریس چکناواریان بر روی صحنه، اجرایی در سانفرانسیسکو بود که به همراه ارکستر سمفونیک سانفرانسیسکو کنسرت بزرگی را در این شهر برگزار کرد.