اعتماد مردم تهران به رسانه ملی زیر سوال رفت

کسانی که چند رده نخستین نیروهای خود را از دست داده بودند و صداوسیما پیوسته مثلاً خبرهایی را درباره وابستگی آنها به بیگانگان تکرار می‌کرد.

کد خبر: ۸۵۷۸۷

تاریخ: ۱۲ اسفند ۱۳۹۴ - ۱۰:۵۱

روزنامه ایران در یادداشتی به قلم  احمد مسجدجامعی عضو شورای اسلامی شهر تهران نوشت:

این روزها گروهی از کسانی که نتیجه انتخابات را نپسندیده‌اند به فضای غیر اخلاقی در مواجهه با رفتار رأی دهندگان در تهران، دامن می‌زنند و آن را به مسائلی مانند سبک زندگی و حتی کارگزاری تأثیر عوامل انگلیس در ایران نسبت می‌دهند و به نکوهش شهروندان پایتخت می‌پردازند و مرکز ایران را به زعم خودشان با کوفه مقایسه می‌کنند. در این میان، اطلاعاتی نادرست درباره کوفه تکرار می‌شود که جای تصحیح آن، نوشته دیگریست. این در حالی است که شهروندان تهرانی خطایی نکرده‌اند که مستوجب چنین برخوردی باشند. بلکه بارها شعور سیاسی بالای خود را نشان داده‌اند و تجلی آن را از جمله در شیوه رفتارشان در انتخابات اخیر، می‌توان به وضوح دید. از صحبت‌ها چنین بر می‌آید گویی انتخاب شدگان از کانال دستگاه‌های مختلف نظارتی و قانونی عبور نکرده‌اند و لابد انتظار دارند که از این پس به جای شورای نگهبان آنها تعیین کننده باشند. نتایج انتخابات مجلس و خبرگان، در تهران مشخص شده است. کسانی که بسیاری از مراکز قدرت و تقریباً همه رسانه‌های دیداری و شنیداری فراگیر را یک‌جا در اختیار داشتند، سهم قابل‌توجهی در این انتخابات پیدا نکردند. با آنکه نامزدهای آنها در همان دور نخست تأیید شدند و زمان و امکانات آنها به حدی بود که دست‌کم در پایتخت، بر همه در و دیوار و درخت و تیرهای چراغ‌برق تنها تصویر و تبلیغات آنها آویخته شده بود. در کنار آنها، جریانات دیگر سیاسی بودند که با کمترین امکانات و بیشترین اتهامات و در بدترین شرایط در عرصه رقابت حاضر شدند.

کسانی که چند رده نخستین نیروهای خود را از دست داده بودند و صداوسیما پیوسته مثلاً خبرهایی را درباره وابستگی آنها به بیگانگان تکرار می‌کرد. اما رفتار و استقبال دور از انتظار مردم و نخبگان از انتخابات، پدیده‌ای بسیار قابل‌تأمل است. انتخاباتی که میزان اعتماد مردم تهران به رسانه‌های رسمی را زیر سؤال برد. درواقع آنچه در این عرصه اتفاق افتاد، نه تنها نشان‌دهنده حضور و افزایش مشارکت مردم و اعتماد متقابل مردم و نظام، بلکه نشانگر رشد و اعتلای فهم سیاسی جامعه و قدرت مدنی شهروندان تهرانی بود که پشتوانه‌های آن صد سال سابقه قانونگذاری پر فراز و فرود در کشور است. این‌بار هر چند جامعه به کسانی رأی می‌داد که چندان آنان را نمی‌شناخت ولی مصمم بود برای پیشبرد و پیشرفت حیات مدنی و زندگی اجتماعی خود، باید به آنهایی که می‌شناسد رأی ندهد و از چهره‌های جدید بهره گیرد. در واقع یک موضع سلبی موجب به‌میدان ‌آمدن مردم شد.

از این نظر جانب‌داری‌های همه‌جانبه رسانه‌ها و تریبون‌های رسمی و سنتی، جای قدردانی بسیار دارد! هر چند این به معنای  نفی زحمات و خدمات برخی از نمایندگان پرتلاش، مؤدب و عاقل مجلس امروز نیست که در دوران ریاستم در شورای شهر چهارم در همین‌جا از حضورشان بهره بردیم. کمک به این امر را آن‌هایی کردند که بر خلاف انتظار مردم تهران نه تنها صلاحیت یکی از یاران نزدیک‌ امام(ره) و نماینده رهبر معظم انقلاب و رئیس مجمع تشخیص مصلحت و رئیس پیشین مجلس خبرگان رهبری را برای قرار دادن در فهرست خود تأیید نکردند بلکه انبوهی از شایعات را دامن زدند. سپس وضعیتی پیش آمد که به حمایت خواسته یا ناخواسته از گروه‌هایی دست زدند که ادب و عقلانیتی را که در ذات مردم ماست نادیده می‌گیرند و رفتار و ادبیات «کلاه‌مخملی»‌ها را ترجیح می‌دهند. در کنار اینها، رد صلاحیت تعداد زیادی از نیروهای یک طیف سیاسی را باید ذکر کنیم که مردم تهران را بر سر غیرت آورد، زیرا بسیاری از متهمان به التزام نداشتن به اسلام و ولایت فقیه، در فضای اجتماعی امروز، افرادی موجه، فداکار، باایمان و پایبند به اسلام و انقلاب اسلامی تلقی شده و بعضاً از رزمندگان و جانبازان جنگ تحمیلی بودند. اما در وجه ایجابی، واقعیت آشکار دیگری وجود داشت که با همه روشنی، برخی علاقه دارند چشم بر آن ببندند.

شخصیت‌هایی که امتحان خود را پس داده و مورد اعتماد و اعتقاد مردم بودند، پشتوانه همان جریانی شدند که قرار بر نتیجه‌نگرفتن آنها بود. روحانی و دولتمردان مودب و پرتلاش او توانستند همدلی و هم‌زبانی دولت-ملت را در سالی که به همین نام خوانده شد بود، در بهترین صورت ممکن با حضور پرشکوه مردم در پای صندوق‌های رأی تحقق بخشند. آقای خاتمی نیز در این انتخابات موضع صریح و روشنی گرفت و پیامی به جامعه داد که با رفتار هوشمندانه و مدنی شهروندان تهرانی به گرمی، اجابت شد و با حضور پرشکوه مردم به بار نشست.

به هر حال این حضور فراگیر، منسجم، همدلانه و هدفمند نیز نشانه‌ای دیگر از بلوغ سیاسی شهروندان پایتخت و نمادی از ارتقای فرهنگ شهرنشینی در کشور ماست. سخن خود را با آغاز پیام مقام معظم رهبری، که به شیوایی بیانگر اعتماد متقابل مردم و نظام است، به پایان می‌برم که فرمودند: «خداوند دانا و توانا را سپاس که در آزمون بزرگی دیگر، ملت آگاه و مصمم ایران را به پیروزی رسانید و آنان توانستند برای سی و ششمین بار از آغاز انقلاب اسلامی در انتخاباتی سراسری، با عزم راسخ و شور و نشاط به‌یاد ماندنی، حضور یابند و سرنوشت کشور را در مقطع کنونی رقم بزنند.»

هر کو نکند فهمی زین کلک خیال‌انگیز
نقشش به حرام ار خود صورتگر چین باشد