اسيد پاشي سیاسی در روابط ترکیه و ایران

ارد وغان د ر شرایط عاد ی به سر نمی‌برد و یک نو عصبانیت و فشار روانی بر وی حاکم است که رئیس‌جمهور این کشور را به یک سری اد بیات تند وا می‌د ارد و این طرز گفتمان او مختص تهران نیز نیست.

کد خبر: ۷۴۲۱۲

تاریخ: ۱۶ آذر ۱۳۹۴ - ۰۳:۰۷

روزنامه قانون در یادداشتی به قلم سعد ا... زارعی/ استاد د انشگاه نوشت:

مسئولان وزارت خارجه‌کشورمان د ر مقابل اد عا‌ها و اظهارات رجب‌ طیب‌ارد وغان، رئیس‌جمهور ترکیه‌ مواضع خوبی گرفتند و ما شاهد بود یم که آقای حسین‌ جابری ‌انصاری، سخنگوی اين وزارتخانه هم د ر واكنش به اظهارات ارد وغان بهترین و د ر عین حال د یپلماتیک‌ترین پاسخی که امکان د اشت را به ارد وغان د اد . البته باید توجه کرد که ارد وغان و ترکیه با  یک نوع تناقض روبه‌رو هستند که حل این تناقض را د ر گروي تحول د ر سیاست منطقه‌ای ایران ارزیابی می‌کند . تناقض این است که ارد وغان می‌خواهد مرد قد رتمند منطقه باشد ولی د ر این منطقه از وجاهت لازم برخورد ار نیست. از سوی د یگر این کشور با بیشتر همسایگان خود د چار مشکل است و هیچ رابطه عاد ی و استراتژیکی ند ارد و روابط خارجی این کشور بیشتر خصومت آمیز است. د ر میان این همه معضلی که ترکیه با همسایگان خود د ارد ، تنها با د و همسایه خود یعنی جمهوری‌اسلامی ایران و جمهوری آذربایجان مناسباتی د ارد که اگر بخواهیم روابط آنکارا با باکو را د ر قبال ارتباط این کشور با ایران مقایسه کنیم، از ارزش‌ و اهمیت چند انی برخورد ار نیست. بنابراین روابط منطقه‌ای ترکیه با همسايگانش تنها منحصر به ایران می‌شود و امروز نیز ما شاهد يم كه ارد وغان د ر یک حرکت شوونیستی و انتحاری د ر خط رابطه با جمهوری اسلامی نیز اسید می‌پاشد و این ارتباط را بحرانی می‌کند . ارد وغان یک وضعیت بحرانی را پشت سر می‌گذارد و گمان می‌کند اگر جمهوری‌اسلامی ایران سیاستش د ر منطقه که مبتنی بر حمایت از متحد انش است را کنار بگذارد ، ترکیه می‌تواند د ر سوریه وعراق نقش اول را برعهد ه گیرد و از انزوای منطقه‌ای خارج شود .

ولی این شد نی نیست چرا که جمهوری اسلامی ایران برای حفظ متحد انش و مصالح امت اسلامی اهل سازش نیست و به طور طبیعی هر چه اوضاع جلو‌تر می‌رود و موفقیت‌های جمهوری اسلامی د ر منطقه افزایش پید ا می‌کند به‌‌ همان نسبت نیز بر د رجه عصبانیت ارد وغان افزود ه می‌شود و باید منتظر برخورد های لفظی بیشتری از سمت این کشور باشیم. ولی وزارت خارجه کشورمان با موضعی كه اتخاذ كرد‌‌ بد ون اینکه به بحران سیاسی بین د و کشور د امن بزند یک پاسخ مود بانه و د یپلماتیکی را به گستاخی ارد وغان د اد . ارد وغان د ر شرایط عاد ی به سر نمی‌برد و یک نو عصبانیت و فشار روانی بر وی حاکم است که رئیس‌جمهور این کشور را به یک سری اد بیات تند وا می‌د ارد و این طرز گفتمان او مختص تهران نیز نیست. باید اشاره کنم که این د رگیری‌‌ها تاثیر و جایگاه خاصی ند ارد ولی همین که یک واحد سیاسی نقش مثبت خود را د ر منطقه بازی نکند ، حل پروند ه‌های موجود مشکل شد ه‌ و فشار این اقد امات بر کشور ما نیز احساس می‌شود .