پایان اندیشه پوشالی اسراییل بزرگ

روزنامه الوطن عمان نوشت : اسراییلی که ما امروز می شناسیم نه تنها به مرزهای گسترده نمی اندیشد بلکه نسبت به امکان بقای خود نیز مشکوک است.

کد خبر: ۶۲۲۲۱

تاریخ: ۱۹ شهريور ۱۳۹۴ - ۰۹:۵۲

روزنامه الوطن چاپ مسقط درنوشتاری به قلم زهیر ماجد نوشت : ایهود اولمرت نخست وزیر سابق رژیم صهیونیستی فاتحه اسراییل بزرگ را خواند و اسراییلی که امروز می شناسیم دیگر ادعای مرزهای بی نهایت را به فراموشی سپرده است.
دوران آرزوهای اسراییلی که روزی حاضر نبود، حدود مرزهای خود را مشخص کند سپری شده است واکنون این رژیم حتی امیدی به بقای خود ندارد.
پس ازساخت دیوار حائل که هر متر وسانتی متر آن به فلسطینی بودن آن سرزمین اعتراف می کند، این بار رژیم صهیونیستی در مرز سرزمین های اشغالی با اردن نیز دیوار می سازد.
علاوه بر دیوار دیگری در مرز با لبنان، سیم های خاردار در جولان سوری نیز برغم اشغال این سرزمین ها دردهه هشتاد قرن گذشته، نشان می دهد که مسوولان رژیم صهیونیستی امیدی به بقای درحدود این مرزها ندارند.
اسراییل اکنون همه مرزهای خود را دیوارکشی کرده است و از اندیشه رژیم بدون مرز به خود محصوری عدول کرده است، بویژه اینکه می داند که جمعیت کشورهای عربی اطراف فلسطین رو به ازدیاد است واین امر برنگرانی مسوولان این رژیم از آینده خود می افزاید.
چنانکه برمی آید، اکنون تنها هم وغم اسراییل اجرای اندیشه های جدید درباره شیوه های بقای خود است واین موضوعی است که تا پیش ازاین وجود نداشت.
اسراییل پیش ازاین مرز خود را تاجایی می دانست که پای نظامیان جنایتکارش به آنجا برسد وحتی اگر شعار از 'نیل تا فرات' را نیز می پذیرفتیم، اسراییل به این حد نیز قانع نبود بلکه درسایه شکست های اعراب، از این حد نیز فراترمی رفت.
چنانکه برمی آید تغییر اندیشه های مرزی رژیم صهیونیستی به شکست های پیاپی در مرزهای لبنان مربوط می شود، برای این دشمن ثابت شده است که جنگ های کلاسیک دیگر جایی درمعادلات ندارد و حزب الله شیوه نوین جنگی درپیش گرفته است که باید به دشواری و ناتوانی درقبال آن اعتراف کند.
برای مسوولان این رژیم باطل بودن این نظریه که نسل های بعدی فلسطین، بازگشت به سرزمین خود را کم کم به فراموشی می سپارند، درهرجا که ساکن شده اند می مانند و ازحق بازگشت به سرزمین مادری می گذرند، به اثبات رسیده است.
هرچند که رژیم صهیونیستی ازتخریب برنامه ریزی شده کشورهای عربی احساس آرامش می کند ولی اطمینان دارد که حوادث سوریه به انحلال ارتش این کشور منجر نمی شود بلکه این ارتش تجربه های گران بهایی کسب می کند.
اگر مشارکت نیروهای حزب الله نیز به این معادله بیافزاییم می بینیم که قدرتی را تشکیل می دهند که مقاومت در برابر آن درهر جنگی غیرممکن است بویژه اینکه اتحادی غیرقابل تفکیک میان این دو قدرت (ارتش سوریه – حزب الله) برقرارشده است.
می توان گفت که آنها هسته مقاومت جدیدی را تشکیل می دهند وجنگ درسوریه، مبارزان جدیدی را متولد خواهد کرد که سوریه و لبنان پیشتاز آن ها خواهند بود.
تمام آنچه مسوولان اسراییل ازحوادث آینده درمی یابند این است که آرامشی که ازآن دم می زنند چیزی نیست که شهرک نشین ها را راضی کند، هنوز خطرهای بسیاری آن ها را احاطه کرده است وخطر جنگ دیگری با لبنان نیز به پایان نرسیده است، پس باید با تکیه برخودکفایی، برای دفاع از خود، اینجا و آنجا دیوار کشید.
ولی همه این دیوارها منجر به سقوط دیواری بزرگ تر شده است که آن اندیشه اسراییل بدون مرز بود که مرزهای خود را جایی می دانست که پای سربازان جنایتکارش به آنجا برسد ولی دنیا بسیار تغییر کرده است.