همت بلند کوتاه قامت ترین دانشجو

پریسا امین صفایی، نام دانشجویی است که روابط عمومی دانشگاه پیام نور فارس، وی را با 120 سانتی متر قد، کوتاه قامت ترین دانشجوی دانشگاه های کشور معرفی کرده است، بانویی که با عزمی راسخ و همتی بلند در حال تحصیل در این دانشگاه است.

کد خبر: ۵۲۴۰۴

تاریخ: ۱۰ تير ۱۳۹۴ - ۱۵:۱۴

از روابط عمومی دانشگاه پیام نور شیراز، پریسا امین صفایی دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت دولتی (گرایش تحول) دانشگاه پیام نور و عضو انجمن انجمن کوتاه قامتان بلند همت کشور است.
وی با شرایط معلولیت و همچنین مشکلات متعددی که در جامعه احساس می کند، همچنان به ادامه تحصیل و حضور موفق در عرصه های مختلف ادامه می دهد.
صفایی که پدر و تنها حامی زندگیش را در یک سانحه تصادف از دست داده است و دارای یک برادر و خواهر معلول است، بهترین و زیباترین هدیه زندگی خود را وجود مادرش می داند که همواره در کنارش بوده و امید به آینده را در او زنده نگه داشته است .
وی گفت: به مدت 9 سال به علت درک پایین و نگاه تحقیر آمیز بعضی از افراد جامعه، منزوی شدم و ترک تحصیل کردم، بعد از این دوره سخت، دوباره به جامعه برگشتم و با سعی و تلاش خستگی ناپذیر و توکل به خداوند متعال در حوزه های مختلف علمی و همچنین هنری از جمله کامپیوتر، گویندگی، زبان انگلیسی و قالیبافی به موفقیت های چشمگیری دست پیدا کردم.
پریسا امین صفایی ، همواره خدا را در قلب خود احساس می کند، به پیاده روی علاقه دارد و از دروغ متنفر است.
او تلخترین حادثه زندگی خود را مرگ پدرش و بهترین اتفاق زندگیش را ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد می داند.
وی، مهمترین ملاک های ازدواج در گروه کوتاه قامتان بلند همت را ایمان به خدا، صداقت و مهربانی، شغل و درآمد بیان کرد و اظهار داشت:با توجه به این که چندین بار شرایط ازدواج برایم مهیا شده است لیکن به دلیل شرایط و جایگاه نه چندان مناسب کوتاه قامتان در جامعه هنوز این امر محقق نشده است.
صفایی افزود: هنوز انجمن حمایت از کوتاه قامتان بلند همت در شهر شیراز وجود ندارد و این افراد باید در صورت نیاز به تهران مراجعه کنند از این رو، کوتاه قامتان استان فارس در نظر دارند با همکاری یکدیگر و تلاش و مساعدت مسوولان اولین انجمن کوتاه قامتان بلند همت را در این استان تاسیس کنند.
وی از مردم خواست که فرهنگ و درک خود را نسبت به این گروه از جامعه تغییر دهند و همان گونه که در مواجهه با یک معلول به او کمک می کنند و جایگاهش را محترم می دانند، نگرش به این گروه نیز با تمسخر همراه نباشد چرا که ما در زندگی شخصی خود توانایی انجام تمام کارهایی که یک شخص سالم انجام می دهد را داریم و مردم باید به عنوان یک شهروند عادی به ما نگاه کنند.