مگر نمی‌دانید نمایندگان بر سر وزیر فریاد نمی‌زنند!

مهرداد بذرپاش طی نامه ای به دکترعارف حرف هایی زد که همگان را مجبور به مرور آن هشت سال از یاد نرفتنی کرد و هرچه گشتند و گشتیم نظیر آن نامه دیده نشد که نشد.

کد خبر: ۴۹۳۱۷

تاریخ: ۰۵ خرداد ۱۳۹۴ - ۱۲:۴۷

دولت کار خود را با رویارویی با احمدی نژادی های ساکن بهارستان آغاز کرد. میرکاظمی سرسلسله این رویارویی ها بود. در کسری از ثانیه«دلواپسان»عنان از کف احمدی نژادی ها ربودند و اعتراضات به کف خیابان آورده شد. امر به معروف و نهی از منکر، حجاب، ساپورت و دست آخر مذاکرات هسته ای. در کمتر از دقیقه همه چیز به پای ریزگردها و بنزین آلوده و دریاچه ارومیه نگاشته شد و دوباره مشاجرات به میانه مجلس کشانیده شد تا موضوع 3000بورسیه که بعدها تعدیل شد نتواند برخی را حتی قلقلک بدهد. دو سه ساعت بعد موضوع به طور کلی عوض شد و شاخ و شانه کشیدن ها مهندسی شده تر ادامه یافت. در همان آرامش مورد نظر

مهرداد بذرپاش طی نامه ای به دکترعارف حرف هایی زد که همگان را مجبور به مرور آن هشت سال از یاد نرفتنی کرد و هرچه گشتند و گشتیم نظیر آن نامه دیده نشد که نشد. در هیاهوی مجلس و رسایی و میرکاظمی و زاکانی و پایداری و دلواپسان و مذاکرات هسته ای و استیضاح و بورسیه غیره و ذلک کریمی قدوسی هم از«ام پی تی»گفت و اما این پایان ماجرا نبود.

دیروز خبری حاوی برخی اسناد صوتی-تصویری پرده از راز حنـــــجره ای سکوت اختیار کرده برداشت که با بی نهایت قدرت و فرکانس وزیر دیپلمات را آماج آن چیزهایی قرار داد که تا گذشته ای نچندان دور اصلا و ابدا مهم نبود. حنجره ای که دیروز دیوار صوتی را شکافت در آن هنگامه«باری به هر جهت»سکوتی تلخ اختیار کرده بود و اما حالا در قصاصی قبل از جنایت تا مرزهای«توهین و افترا»نیز کشانیده شد. ما این حنجره سکوت اختیار کرده دست نخورده صحیح و سالم را به دارنده آن تبریک و تهنیت می گوییم اما نمی توانیم یک جمله نگوییم: خوشحالیم از این که هنوز در سرزمین ما هستند کسانی که وقتی حرفی برای گفتن و ادعایی برای اثبات ندارند به جای قداره بستن«فریاد»می زنند، خوشحالیم در سرزمین ما هستند کسانی که مجلس را خودمانی تر از همیشه! کوچه و راسته خیابان فرض کردند و نوعی خاص از«دیالوگ»راهگشار و کاربردی را به رخ کشیدند، خوشحالیم در سرزمین ما هستند کسانی که برای پیشگیری«فریاد کشیدن با چهره ای مجاب کننده!»را بهترین راهکار موثر می دانند، خوشحالیم در سرزمین ما هستند کسانی که حتی حرمت آن چفیه را نیز نگاه نمی دارند، خوشحالیم در سرزمین ما هستند کسانی که هنوز«فریاد»ی برای کشیدن و نعره هایی برای زدن در وجود خود نهفته دارند، خوشحالیم در سرزمینی که علم در آن ریشه ای چندهزار ساله دارد و استدلال تاریخچه ای بیشتر هنوز منطق فریاد حکمفرما است. امـــا آقای کـوچک زاده این حنجره نازنین و آن صدای چند ریــــشتری و آن نعره‌های بنـــیان برانداز را در آن «یازده روزی که رفـــــیق شفیقتان» مملکت را تا پای سکته بردند! برای احقاق حق ملت و در امان ماندن نظام از هرگونه خدشه ای در کجای وجودتان حبس کرده بودید؟

آقای کوچک زاده! لطفا...! مگر نمی دانید نمایندگان ملت در خانه ملت بر سر وزیر این مملکت فریاد نمی زنند؟

منبع: آفتاب یزد