دلواپسی به خاطر منافع ملی یا منافع شخصی؟!

این افراد دلواپسان کشور و ملت ایران و مصالح نظام نیستند بلکه این ها دلواپسان منافع شخصی و گروهی شان هستند که این منافع شان الان با روی کار آمدن دولت آقای روحانی به خطر افتاده است.

کد خبر: ۴۸۲۱۶

تاریخ: ۲۳ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۱۰:۲۴

روزنامه مردمسالاری به مدیرمسوولی مصطفی کواکبیان در سرمقاله شماره چهارشنبه خود با موضوع دلواپسی، مطرح کنندگان این موضوع را به دلواپسی منافع شخصی و گروهی متهم کرد.

در سرمقاله این روزنامه به قلم داریوش قنبری، آمده است: به نظر می رسد کسانی که امروزه تحت عنوان دلواپس یا دل نگران در جامعه مطرح هستند چنانچه دلواپسی و یا دلنگرانی شان برای کشور و منافع ملی بود ما هیچ حرفی نداشتیم ولی این دلنگرانی ها حامیان هشت ساله دوره آقای احمدی نژاد بودند و زمانی که در دوران آقای احمدی نژاد قطعنامه های تحریم پی در پی علیه ما صادر می شد این ها هیچ نگرانی نداشتند و دلواپسی احساس نمی کردند و حتی زمانی که به مرحله ای رسیدیم که صحبت از حمله نظامی به کشورمان شد این ها احساس دلواپسی نکردند.

لذا این نشان می دهد که این افراد دلواپسان کشور و ملت ایران و مصالح نظام نیستند بلکه این ها دلواپسان منافع شخصی و گروهی شان هستند که این منافع شان الان با روی کار آمدن دولت آقای روحانی به خطر افتاده است. این افراد قدرتشان را در عرصه اجرایی از دست داده و نگران هستند که بخشی از قدرتشان از دست رفته است.

البته دلواپسی دیگر این افراد آن است که امسال در انتخابات مجلس قدرت شان را در مجلس هم از دست بدهند. البته برخی از دلواپسان هم افرادی هستند که منافع شان از ناحیه تحریم به سنگ خورده و نمی توانند آن منافع میلیاردی را برای خود داشته باشند و اقتصاد کشور نظمی پیدا کرده که این نظم آن شرایط بی نظمی که باعث تامین منافع آنها شده و به نحوی پول ملت را به جیب می زدند، این چرخه متوقف شده و این عده منافع اقتصادی شان به خطر افتاده است. بنابراین عده ای دلواپس منافع اقتصادی و عده ای دلواپس منافع سیاسی هستند البته در این میان بخش ناچیزی هم دلواپسانی هستند که تحت تاثیر تبلیغات این دو دسته قرار می گیرند وگرنه در شرایطی که ضریب امنیت کشور ارتقا پیدا کرده دلواپسی معنا و مفهومی ندارد البته این بدان معنا نیست که فردی که دلواپس است گناه مرتکب شده اما اگر دلواپسی به دلیل منافع شخصی، گروهی و جناحی باشد از گناه هم بدتر است.

در هر حال ما دلواپس رفتار و حرکات دلواپسان هستیم که به منافع ملت ایران ضربه نزنند. در هر حال دلواپسانی که منافع اقتصادی و یا سیاسی شان از دست رفته دارای رسانه ها و منابعی نیز هستند که از این قدرت رسانه ای شان علیه دولت استفاده می کنند.

به نظر می رسد که وظیفه رسانه ای حامی دولت نه به دلیل آن که حامی دولت هستند بلکه به دلیل حمایت از منافع ملت ایران باید روشنگری کنند و حقیقت دلواپسی دلواپسان را تبیین کنند. البته ملت هم بخوبی از اهداف این دلواپسان آگاه شده اند و دلواپسان هم وقتی دیدند که کارشان نگرفته دیگر امروز کمتر واژه دلواپسی را به کار می برند زمانی هجمه بسیار وسیعی را با عنوان دلواپسی آغاز کردند اما وقتی دیدند که کارشان نمی گیرد و دلواپسی شان مورد توجه ملت قرار نگرفت و مردم آنها را همراهی نکردند مقداری دوز آن دلواپسی را کمتر کرده و از این اصطلاح کمتر استفاده کردند.

به طور کل دیگر این گروه حرفی برای گفتن ندارند و در مقابل این سوال مردم قرار گرفتند که در هشت سال دوره ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد تهدید علیه کشور جدی بود چرا دلواپسی احساس نشد و الان که دولت در جهت رفع تحریم ها تلاش می کند چرا این افراد دلواپس هستند.این مساله دست دلواپسان را برای ملت رو کرد و دیگر این افراد در نزد مردم جایگاهی نداشته و تنها و منزوی شده اند.