آقای وزیر! این گوی و این میدان

باخت پرسپولیس در دربی جام حذفی نه تنها به ضرر این تیم تمام نشد بلکه بستری شد برای برای ترمیم نقاط ضعف. مصاحبه سرمربی بعد از دربی و متهم کردن مدیران به برنامه ریزی برای قهرمانی استقلال و تهدید به استعفا منجر به تزریق پول، جذب بازیکنان جدید، پرداخت بدهی ها و شارژ مالی و شد تا قرمزها با روحیه عالی در بازی های آسیایی شرکت کنند و فینالیست شوند.

کد خبر: ۳۰۶۸۷۶

تاریخ: ۲۹ مهر ۱۳۹۹ - ۱۳:۵۴

علی شفقتی: در سال های اخیر برای ورزش دوستان به ویژه آن هایی که اخبار فوتبال را پیگیری می کنند مسجل شده که پرسپولیس بر روی نوار موفقیت قدم بر می دارد و استقلال در مشکلات خود غوطه ور است.

قهرمانی های چند سال اخیر در لیگ برتر و حضور در 2 فینال آسیایی و کسب نتایج دلخواه در کنار ثبات مدیریتی، و کادر فنی، استفاده از پیشکسوتان خوشنام در کادر فنی و مدیریتی، حضور متمادی بازیکنان در کنار یکدیگر برای سال های متوالی، پرداختی های مناسب قراردادها و پاداش ها از پرسپولیس تیمی موفق ساخته که تا دو ماه دیگر می تواند اولین ستاره آسیایی خود را نیز کسب کند.

در این میان رقیب اصلی سرخپوشان تهرانی در سال های اخیر حال و روز مناسبی نداشته و دستش از کسب جام کوتاه مانده است. فتح جام حذفی در زمان مربیگری وینفرد شفر آلمانی در سال 97 تنها جامی بوده که آبی پوشان به کلکسیون افتخارات پربار خود که دو قهرمانی در آسیا بخشی از آن محسوب می شود اضافه کرده اند. تغییرات مدیریتی پیاپی و ناگهانی جز لاینفک برنامه تصمیم سازان ورزش کشور برای استقلال بوده است. در سال های اخیر آبی ها سرمربیان و کادرهای فنی متفاوتی را تجربه کرده اند. از مظلومی و منصوریان تا استراماچونی و مجیدی. قطع هکاری ناگهانی استراماچونی و ترک ایران درست دو روز پس از صدر نشینی استقلال در لیگ برتر اوج شاهکار مدیریتی مدیران استقلال بود که در زمان فتحی اتفاق افتاد. در آن سوی میدان، پرسپولیس حداقل در 5 سال اخیر تغییرات مدیریتی کمتری داشته و به هیچ وجه ناگهانی نیز نبوده است. برکناری گرشاسبی نیز به دلیل اعمال قانون بازنشستگی مدیران صورت گرفت. برانکو 4 سال پیاپی سرمربی پرسپولیس بود و عناوین زیادی کسب کرد و هنوز هم قرمزها موفقیت های اخیر خود با یحیی را نیز وامدار تفکرات مرد کروات هستند. به گواه اکثر کارشناسان ورزشی یک باشگاه برای کسب موفقیت باید بتواند از سه رکن مدیریت، کادر فنی و بازیکنان دو رکن را برای سالهای متمادی حفظ کند و به بیان دیگر ثبات در همه ارکان نکته اصلی برای موفقیت هر تیمی محسوب می شود. در این میان اما آن چه در سال های اخیر در محافل ورزشی در خصوص موفقیت پرسپولیس و عدم موفقیت استقلال قلمداد شده حمایت های بی چون و چرای مدیریت ورزش کشور از قرمزها است که در چند سال اخیر کانون توجه طرفداران آبی پوشان پایتخت بوده و در برخی موارد نیز اعتراضاتی را در مقابل وزرات ورزش و مجلس شورای اسلامی و ... از خود بروز داده اند، هر چند تقریبا هیچ نتیجه ای از این اعتراضات در روند بهبود اوضاع استقلال عاید نشده است. موضوعی که همواره طرفداران پرسپولیس ضمن رد کامل آن بالعکس مدیران ورزش کشور را در سال های گذشته به طرفداری از استقلال متهم کرده اند. رفتارها، تصمیمات بسیار فراوانی وجود دارد که به راحتی ثابت می کند که کفه ترازوی حمایت از دو رقیب سنتی فوتبال ایران در سالهای اخیر بویژه در زمان مدیریت کنونی ورزش ایران به نفع پرسپولیس سنگینی می کند. برای گواه این مدعا نگاه کنید به وضعیت آبی ها پس از پیروزی در دربی پایتخت در نیمه نهایی جام حذفی. فوتبالی ها خوب می دانند که باخت در دربی یعنی چه؟ و این شکست چه تبعاتی دارد. از ایجاد اختلاف در تیم تا از دست رفتن قهرمانی. برکناری مربی، شکست در بازی های بعدی و از دست رفتن امتیازات همه می تواند از نتایج باخت در دربی باشد و بارها نیز نمونه های آن مشاهده شده است. اما باخت پرسپولیس در دربی جام حذفی نه تنها به ضرر این تیم تمام نشد بلکه بستری شد برای برای ترمیم نقاط ضعف. مصاحبه سرمربی بعد از دربی و متهم کردن مدیران به برنامه ریزی برای قهرمانی استقلال و تهدید به استعفا منجر به تزریق پول، جذب بازیکنان جدید، پرداخت بدهی ها و شارژ مالی و شد تا قرمزها با روحیه عالی در بازی های آسیایی شرکت کنند و فینالیست شوند. اما در اردوی پیروز دربی همه چیز برعکس شد. مدیرعامل به جای تبریک با حضور در برنامه تلویزیونی و علنی کردن اختلافات عمیق با سرمربی در کمال تعجب اختلاف امتیاز تیمش با قهرمان لیگ را در آستانه فینال جام حذفی به رخ سرمربی تیم کشید و سرمربی تیم نیز با مشاوره های غلط در فضای مجازی استعفا داد. نتیجه این رفتارهای غلط از دست رفتن قهرمانی جام جذفی و بی انگیزه شدن تیم و ناکامی استقلال در آسیا و شعله ورتر شدن اختلافات داخلی و در نهایت قصه تکراری برکناری مدیرعامل و تعویض کادر فنی درست همچون سال های قبل در آستانه آغاز بازی های لیگ بود. سوال این است دلیل این دوگانگی در مدیریت دو رقیب سنتی از سوی وزارت ورزش و متولیان اصلی این دو باشگاه چیست؟ چگونه این همه مشکل یک تیم که باعث از دست رفتن قهرمانی می شود نادیده گرفته می شود اما تهدید یک بازیکن پرسپولیس به جدایی مدیران وزارت ورزش را به تکاپو می اندازد؟ از نظر هواداران استقلال چگونه مشکلات پرسپولیس شروع نشده پایان می گیرد اما مشکلات رقیبش ماجراهای لاینحل شده و به مثابه استخوانی لای زخم برای هوادارانی می شود که در این روزهای سخت اقتصادی و کرونایی دلخوشی جز موفقیت باشگاه محبوبشان ندارند. خبر آخر اینکه پرسپولیس چند روزی است با تیم کامل تمرین نمی کند. بشار رسن احتمالا جدا شده و شجاع خلیل زاده نیز غزل خذاحافظی سر داده و یحیی نیز تهدیدها را شروع کرده است. ببینیم این بار چگونه این مشکلات حل می شود. در آن سوی میدان هنوز وضعیت دیاباته و میلیچ نامعلوم است. علی کریمی وضعیت نامشخصی دارد. رشید مظاهری هم همین طور. بدهی شفر پرداخت نشده. پنجره نقل و انتقالات استقلال بسته است و ...

یک آزمون واقعی برای مدیران وزارت ورزش برای رد ادعای هواداران استقلال و اثبات بی طرفی وزارت ورزش. آقای وزیر! این گوی و این میدان.