مرده‌شور شوخی‌ای را ببرد که جدی شود!

كمي ژست جدي‌تري مي‌گيرد و مي‌پرسد: بابا! در عالم سياست و انتخابات هم قصه همين قدر مسخره است؟

کد خبر: ۲۸۸۰۹

تاریخ: ۲۱ آبان ۱۳۹۳ - ۱۵:۰۳

محمد مهاجری - پسر دبیرستانی‌ام همین 2- 3 روز پیش در انتخابات شورای دانش‌آموزی مدرسه‌اش شرکت کرده است.

می گويد: «همين جوري، يهويي، براي خنده و مسخره بازي» با چند نفر از بچه‌ها قرار گذاشتيم كانديدا شويم و شديم و همين جوري شوخي‌شوخي رأي آورديم.

مي‌گويد: همين جوري براي مسخره بازي من و يكي از دوستانم با هم توافق كرديم كه دو ليست مجزا تهيه كنيم و هر كدام‌مان در صدر يك ليست قرار بگيريم.

مي‌گويد: حالا در شورای هفت نفره، 3 نفر از ليست من رأي آورده‌اند و 4 نفر از ليست دوستم كه براي خنده، رقيب هم شديم.

مي‌گويد: در انتخابات هيأت رئيسه، چون آنها اكثريت داشتند، بي‌معرفت‌ها رئيس و نايب‌رئيس و منشي را بين خودشان تقسيم كردند و ما 3 نفري كه در اقليت هستيم سرمان بي‌كلاه ماند.

همه اينها را با خنده و نشاط تعريف مي‌كند. حرفش كه تمام مي‌شود، ‌خنده‌ هم از روي لبش جمع مي‌شود.

نمي‌دانم چه جوابي بدهم. مي‌گويم نمي‌دانم. با ناباوري نگاه مي‌كند. ادامه مي‌دهم هيچ وقت توي بازي سياست نبوده ام. هميشه كنار نشسته‌ام و تماشا كرده‌ام اما اين را فهميده‌ام كه حتي اگر اول كار قضيه شوخي بوده و بعداً جدي شده، دوستان قديمي به دشمنان خوني تبديل شده‌اند.

نگاهم مي‌كند. مي‌گويم اين نگاه عاقل اندر سفيه است؟ مي‌گويد نه. دارم فكر مي‌كنم كه اصلا دوست ندارم اين خنده‌ها و شوخي‌هايمان جدي بشود. برايم رفاقت خيلي مهم‌تر از رقابت است. همین فردا صبح به همه اعضاي شورا مي‌گويم اگر قرار است اين مسخره بازی دو سه روز قبلمان جدي شود و رنگ نارفاقتي بگيرد من يكي كنار مي‌كشم. مرده شور ببرد شوخي ای را كه جدي شود ...

این بار من نگاهش می کنم. می گوید:نگاه عاقل اندر سفیه است؟ جواب نمی دهم...