انتقاد اینستاگرامی وزیر بهداشت از برخی رسانه‌ها

غافل‌اند که پیروان صدیق این راه پر ملال و پاسداران این گوهر ناب، برای سیر کردن شکم، "قلم" نمی‌فروشند که خداوندشان در کتاب آسمانی به "قلم و آنچه می‌نگارد" سوگند یاد می‌کند، ...برای رضایت زراندوزان و زورمندان، مستمندان و دردمندان را رها نمی‌کنند.

کد خبر: ۲۷۱۷۲۸

تاریخ: ۲۹ تير ۱۳۹۸ - ۱۱:۱۳

وزیر بهداشت در ادامه اظهاراتش درباره هزینه‌های میلیاردی شبکه‌های رانت و فساد و توییت‌های 20 میلیونی برای تخریب وزیر و وزارت بهداشت، در مطلبی نوشت: در جهان امروز، ‌صاحبان زر و زور، "اسباب رسانه" را کارآمدترین سلاح تزویر خود و فریب افکار عمومی می‌شناسند، آن‌ها کارآمدی "اسباب رسانه" را می‌دانند، لیک پاکیزگی و خصلت حق طلبی "اصحاب رسانه" را نمی‌شناسند.

دکتر سعید نمکی در مطلبی در اینستاگرام خود آورده است:« در جهان امروز، ‌صاحبان زر و زور، "اسباب رسانه" را کارآمدترین سلاح تزویر خود و فریب افکار عمومی می‌شناسند، آن‌ها کارآمدی "اسباب رسانه" را می‌دانند، لیک پاکیزگی و خصلت حق طلبی "اصحاب رسانه" را نمی‌شناسند. آن گونه زر و زور و تزویر، سرمست‌شان کرده است که گروه نادری که در درگاهشان، آنچه می‌خواهند را می‌نگارند، نماینده اصحاب راستین رسانه و صاحبان ارجمند قلم می‌انگارند. غافل‌اند که پیروان صدیق این راه پر ملال و پاسداران این گوهر ناب، برای سیر کردن شکم، "قلم" نمی‌فروشند که خداوندشان در کتاب آسمانی به "قلم و آنچه می‌نگارد" سوگند یاد می‌کند، ...برای رضایت زراندوزان و زورمندان، مستمندان و دردمندان را رها نمی‌کنند، چون نیک می‌دانند که راز ماندگاری سطور و جاودانگی جراید، همانا برای مردم نگاشت و از زبان مردم، گفتن است و واقف‌اند که "اصحاب زر و زور و تزویر"، تا بدانجا حمایت‌شان می‌کنند که تاییدشان نمایند، چون سوار شدند، بر پیاده، ترحم نمی‌نمایند و آن گاه که مورد نقد مشفقانه قرار گیرند، "خودی‌ نویس‌ها" را در دست نگاه می‌دارند و "حق‌نویسان" را زیر پای، له می‌کنند، ... از آنجا که به لطف حق، سال‌هاست قلم می‌زنم، منزلت این نازنینان گرانمایه را می‌شناسم، سال‌ها پیش در اوج غربت و دلتنگی‌اش، برای یکی از ناب‌ترین‌هایشان سرودم

مترس از شب تاریک این کویر غریب / مرنج از غم ایام این زمانه پست

کسی که آتش کین می‌زند به خرمن مهر / ز شر دوزخ سوزنده‌اش نخواهد رست

هزار پنجره باز است رو به دشت امید / اگرچه دست پلیدی دریچه‌ای را بست...»