چگونه جوش صورت را درمان کنیم؟

آکنه بیماری پوستی است و زمانی رخ می دهد که چربی و سلول های مرده پوست فولیکول های مو را مسدود نماید. آکنه اغلب بر روی صورت، گردن، پشت و شانه ها ظاهر می شود. آکنه اغلب آزار دهنده و ماندگار می باشد. زخم های آکنه به کندی بهبود یافته و تا یکی برطرف می شود دیگری وقتی انتظارش را ندارید ظاهر می شود.

کد خبر: ۲۳۲۷۰۷

تاریخ: ۱۴ مهر ۱۳۹۷ - ۰۴:۳۰

آکنه، بسته به شدت آن، می تواند موجب ناراحتی روحی و زخم شدن پوست شود. خبر خوب اینکه درمان موثر برای آن وجود دارد –و هرچه درمان زودتر شروع شود، خطر دوام آسیب روحی و جسمی آن کمتر می شود.

نشانه ها
آکنه معمولا بر روی نواحی از پوست که دارای بیشترین تعداد غدد چربی اصلی هستند مانند صورت، گردن، پشت و شانه ها ظاهر می شود. آکنه به اشکال زیر ظاهر می شود:

زخم های غیرالتهابی
• کومدون ها (سرسفید و سرسیاه ها)زمانی ایجاد می شوند که منافذ فولیکول های مو توسط ترشح چربی، سلول های مرده پوست و برخی از مواقع باکتری ها مسدود شوند. اگر کومدون ها در سطح پوست باز باشند به علت نمای تیره سوراخ های فولیکول های مو سرسیاه نامیده می شوند. اگر کومدون ها بسته باشند –نسبتا برآمده و به رنگ پوست سرسفید نامیده می شوند.

زخم های التهابی
• جوش های نوک تیزبرآمدگی های کوچکی هستند که نشان دهنده التهاب یا عفونت فولیکول های مو می باشند. جوش های نوک تیز ممکن است قرمز رنگ و حساس باشند.
• جوش های چرکی (کورک)برآمدگی های قرمز رنگ و حساس با سر چرکی سفید هستند.
• گره ها برآمدگی های بزرگ، سفت و دردناک در زیر سطح پوست هستند. آنها بوسیله ترشحات عمیق در زیر فولیکول های مو ایجاد می شوند.
• کیست ها برآمدگی هایی دردناک و پر از چرک در زیر سطح پوست هستند. این عفونت های جوش مانند ممکن است زخم ایجاد نمایند.

علت
• تولید بیش از حد چربی (ترشحات غدد چربی)
• ریزش غیرمعمول سلول های مرده پوست که به تحریک فولیکول های موی پوست منجر می شود.

• تجمع باکتری ها
آکنه زمانی اتفاق می افتد که چربی یا سلول های مرده پوست فولیکول های مو را مسدود نماید. فولیکول های مو با غده های چربی مرتبط هستند. این غده ها ماده چربی به نام سِبوم (sebum) ترشح می کنند تا پوست و مو چرب بماند. سبوم معمولا از بدنه ی مو بالا آمده و از طریق منافذ فولیکول های مو به سطح پوست می رسد. وقتی بدن سبوم و سلول های مرده اضافی تولید می کند، این دو در فولیکول های مو با یکدیگر ترکیب شده و سرپوش نرمی را تشکیل می دهند که محیطی برای رشد باکتری می باشد.
این سرپوش موجب تورم دیواره فولیکول شده و جوش سرسفید را تشکیل می دهد. یا اینکه سرپوش به سطح باز و تیره رنگ می شود که جوش سرسیاه را تشکیل می دهد. جوش ها نقاط قرمز رنگ برجسته با مراکز سفید رنگ می باشند که پس از التهاب یا عفونت فولیکول های مسدود مو بوجود می آیند. انسدادها و تورم بسیار عمیق فولیکول های مو برآمدگی هایی در زیر سطح پوست ایجاد می کنند که کیست نامیده می شود. سایر منافذ پوست که راه خروج غده های تعریق به روی سطح پوست می باشد، معمولا در آکنه دخالتی ندارند.

عوامل تشدیدکننده آکنه
• هورمون ها. آندروژن ها هورمون هایی هستند که در دوران بلوغ در دخترها و پسرها افزایش یافته و موجب بزرگ شدن غدد چربی و تولید بیشتر سبوم می شوند. تغییرات هورمونی ناشی از بارداری و مصرف داروهای خوراکی پیشگیری از بارداری نیز بر تولید سبوم موثر است.
• مصرف داروهای خاص. داروهای حاوی کورتیکواستروییدها، آندروژن ها یا لیتیوم موجب بروز آکنه می شود.
• رژیم غذایی. مطالعات نشان داده است که برخی از فاکتورهای رژیم غذایی مانند محصولات لبنی و غذاهای غنی از کربوهیدرات –مانند نان، نان شیرینی و چیپس که موجب افزایش قند خون می شود موجب بروز آکنه می شود.

باورهای غلط در مورد آکنه
• غذاهای چرب و شکلات دارای تاثیر اندک یا فاقد تاثیر در روند تولید آکنه یا گسترش آن می باشد.
• پوست کثیف. آکنه بوسیله چرک و کثافت ایجاد نمی شود. در واقع، سابیدن بیش از حد پوست یا تمیز کردن آن با صابون ها یا مواد شیمیایی خشن پوست را تحریک کرده و موجب تشدید آکنه می شود. تنها به تمیز کردن ساده پوست برای از بین بردن چربی اضافی و سلول های مرده پوست کافی است.

عوامل خطر
تغییرات هورمونی بدن موجب تحریک یا تشدید آکنه می شود. این تغییرات در افراد زیر معمول می باشد:

•نوجوانان
• زنان و دختران، دو تا هفت روز قبل از دوران قاعدگی

• زنان باردار
• افرادی که داروهای حاوی کورتیکواسترویید، آندروژن یا لیتیوم مصرف می کنند

سایر عوامل خطر عبارتند از:
• تماس پوستی مستقیم با مواد چرب یا استفاده از برخی لوازم آرایش خاص بر روی پوست
• سابقه خانوادگی آکنه – اگر یکی از والدین آکنه داشته است، به احتمال خیلی زیاد فرزندان نیز به آن مبتلا می شوند.
• فشار یا اصطکاک ناشی از تماس مواردی مانند تلفن یا موبایل، کلاه ایمنی، یقه تنگ و کوله پشتی با پوست
• استرس به تنهایی موجب آکنه نمی شود، اما اگر فرد دچار آکنه شده باشد، استرس ممکن است آن را تشدید کند.