جلوگیری از خونریزی داخلی با نانوذرات مغناطیسی

محققان دانشگاه آی.تی.ام.او روسیه موفق به ابداع ساز و کاری شدند که بدون جراحی مانع از خونریزی داخلی شود. محققان دانشگاه آی.تی.ام.او روسیه موفق به ابداع ساز و کاری شدند که بدون جراحی مانع از خونریزی داخلی شود.

کد خبر: ۲۰۵۰۸۰

تاریخ: ۱۶ اسفند ۱۳۹۶ - ۰۱:۴۰

به نقل از گیزمگ، خونریزی شدید داخلی یک وضعیت بسیار جدی است که نیاز به توجه و اقدامات فوری دارد و درمان بدون جراحی آن دشوار است.

دانشمندان دانشگاه "ITMO" روسیه در حال کار بر روی یک ابزار موثر برای انجام این کار، به شکل نانوذرات مغناطیسی تزریقی هستند.

یکی از چالش‌های توسعه داروها و روش‌های درمان برای درمان خونریزی داخلی این است که نمی‌خواهید باعث ایجاد لخته‌های خون در سراسر سیستم عروقی شود.

تیم تحقیقاتی تحت رهبری "ولادیمیر وینوگرادوف" تلاش کرده است تا این نگرانی را با ایجاد نانوذرات متشکل از آنزیمی معروف به "ترومبین"، که در یک ماتریس متخلخل متشکل از مگنتیت(آهن مغناطیسی) معدنی پیچیده شده است، برطرف کند.

"ترومبین" زمانی که با یک پروتئین طبیعی به نام "فیبرینوژن" ارتباط برقرار می‌کند، باعث تشکیل لخته‌های خون می‌شود.

هنگامی که در یک مدل گردش خون در آزمایشگاه آزمایش شد، نانوذرات تا زمانی که به طور مساوی در رگ‌های خونی توزیع نشده بودند، باعث ایجاد لخته نشدند. در واقع، "ترومبین" در آنها کمتر از زمانی که اگر در ماتریس مگنتیت باشد، فعال بود.

زمانی که یک آهنربا برای تمرکز آنها در یک محل آسیب عروق شبیه‌سازی شده مورد استفاده قرار گرفت و یک تزریق از "فیبرینوژن" اضافه شد تا فعالیت "ترومبین" را افزایش دهد، باعث ایجاد لخته خون، 6.5 برابر سریع‌تر از موارد دیگر شد. این به نوبه خود منجر به 15 برابر از دست رفتن خون کمتر شد.

دانشمندان اکنون امیدوارند که یک داروی حاوی نانوذرات می‌تواند در نهایت به بدن بیمار تزریق شود و سپس ذرات به سمت میدان‌های مغناطیسی خارجی هدایت شوند.

"وینوگرادوف" می‌گوید: مهم است که اندازه آنها را تا 200 نانومتر نگه داریم، در غیر این صورت آنها برای تزریق مناسب نخواهند بود. علاوه بر این، شرایط ترکیب ملایم لازم است تا مولکول "ترومبین" شکسته نشود و فعالیتش را به طور کامل از دست بدهد.

وی افزود: در نهایت ما فقط می‌توانیم از اجزای زیست‌سازگار استفاده کنیم. ما میزان سمی بودن ذرات را در واکنش با سلول‌های انسانی بررسی کردیم و مطمئن شدیم که آنها حتی در مواجهه طولانی مدت کاملا ایمن هستند.

برنامه بعدی برای آزمایشات حیوانی در آینده برگزار می‌شود.

یک مقاله در مورد این تحقیق اخیرا در نشریه Scientific Reports منتشر شده است.