حرفي با رسانه ملی در خصوص اعتراضات اخیر در کشور

رسانه‌اي كه عنوان مقدس «ملي» را يدك مي‌كشد نبايد در بزنگاه‌هايي اينچنين حساس و با وجوهي اينچنين فراگير جز ناهنجاري‌ها را نبيند و صداهايي برحق، رسا يا نارسا، زير جلد اين همه را زير آوار برخي ساختارشكني‌ها مدفون سازد.

کد خبر: ۱۹۵۴۱۸

تاریخ: ۱۴ دی ۱۳۹۶ - ۱۵:۲۸

روزنامه اعتماد در یادداشتی به قلم احمد عزیزی/قائم مقام اسبق وزارت امور خارجه و عضو نخستين شوراي سرپرستي صداوسيما نوشت:

در پي اعتراض‌هاي مردمي و بالنسبه فراگير در كشورمان، كه جاي بحث درباره شيوه آغاز، نحوه شكل‌گيري و انجام آن در اينجا نيست، رسانه ملي، بعد از سكوتي دو روزه، به هر دليل، بالاخره از رويكرد خود به اين تحولات پرده‌برداري كرد: توجه كمتر به صداهايي مسالمت‌جو اما معترض به فساد، بيكاري و ديگرمشكلات معيشتي، سياسي و اجتماعي گريبانگير …، و بيشتر زير ذره‌بين بردن برخي كژروي‌ها، اخلالگري‌ها و هنجارشكني‌ها؛ در نهايت نيز كاربرد همان برچسب سنتي «آشوبگر» براي هر پا و رد پايي در اين ميان. بنا به سوابق عملكرد اين رسانه، شك نمي‌توان كرد كه همين رويكرد در ماه‌ها و سال‌هاي آينده نيز، در هر ياد و تحليلي از رخدادهاي اخير، ادامه يابد. ظاهرا بناست دوربين رسانه ملي در چنين تحولاتي تنها كژي‌ها و ناهنجاري‌ها را ببيند و به تأسي از محمود احمدي‌نژاد، رييس‌جمهور سابق، كه در ماجراي اعتراضات سال ۸۸ مردم را جز خس و خاشاكي نديد، منحصرا بر پرده‌دران و آشوبگراني در اين داستان تمركزكند.

صرف اين واقعيت كه شبكه‌هايي اجتماعي، عواملي داخلي يا خارجي، محمل و جرقه باروت مشكلاتي انكارناپذير در حوزه‌هاي اقتصادي، سياسي و اجتماعي كشورمان باشند و برخي نيز در اين ميان امكان موج‌سواري پيدا كنند، به هيچ‌وجه نبايد از چشم مسوولان نظام پنهان و پوشيده بماند.

كل نظام بايد چنين واقعيتي را جدي بگيرد و اين‌بار فارغ از هر ملاحظه‌اي منبعث از خرده انگيزه‌هاي جناحي تدبيري براي پاسخ به آن بينديشد و در نهايت نيز، با آشتي دادن همه بصيرت‌ها و ملاحظات خيرانديش در كشورمان، به عزمي واقعا «ملي» برسد- بر سر اصلاحاتي سياسي همسو با موازين «حكمراني خوب»، با قصد ناشنيده نگذاشتن اعتراضات مسالمت‌آميز مردمي و همچنين تبلور اصلاحاتي اقتصادي در راستاي شفافيت بيشتر، فسادزدايي، اشتغال‌زايي، سرمايه‌گذاري و البته در مورد اخير بي‌هيچ ترديدي همسو‌سازي سياست خارجي با الزامات آن.

نگاه پدرانه كليت نظام به معترضان كليد اين بازنگري است و آشتي با اعتراضات مسالمت‌آميز، صداهاي مخالف درون و بيرون اين رخداد، يك كاسه كردن نگاه‌ها به مناسبات دروني و بيروني نظام، و البته نوع مناسبات با بازيگران اصلي عرصه قدرت در جهان، لازمه حياتي اين رويكرد است. تنها با چنين نگاهي است كه مي‌توان سرمايه‌ها و امكانات گسترده كشورمان را در ميدان بده‌بستان جهاني نقد كرد و چالش‌هاي پيش رو را به ابزار و فرصتي براي حل مشكلات اجتماعي، اشتغال‌زايي و رشد اقتصادي كشورمان مبدل كرد. مسوولان نظام، بر هر مسند قدرتي، در هر جناحي و با هر ملاحظه و نگاهي، چنانچه آموزه‌هاي ذاتي اعتراضات اخير را پشت گوش انداخته و همچنان در گير قهرها و اختلافاتي متاسفانه حل نشده تا امروز، راهي نو براي يكپارچه و همسو كردن مصلحت‌انديشي‌هايي برسر شكوفايي اقتصادمان، سياست‌مان و اميدآفريني براي جوانان‌مان پيدا نكنند، چه‌بسا به نوعي در همان كژراهه رسانه ملي‌مان باشند.

رسانه ملي، در چارچوب رسالت قانوني خود و به عنوان صداي ملت، بايد در شرايطي نوپديد رويكردهاي حرفه‌اي خود به چنين مقولاتي را جدا مورد بازبيني قرار دهد. اگر بناست تشكيلات عريض و طويل رسانه ملي اعتمادي نو برانگيخته و به يمن و بركت آن گرهي از مشكلات سياسي، اقتصادي و اجتماعي كشورمان باز كند، بايد با نگاه‌هايي مخالف نگاه تكسويه خود نيز آشتي كند، همه معترضان را به يك چشم نبيند و بر همه‌شان برچسب «آشوبگر و اخلاگر» نزند.

زمانه زمانه قديم نيست. امروزه رسانه‌هايي كه راست يا نادرست دوربين‌شان را متوجه زوايايي پنهان از نگاه رسانه ملي، يا خواسته و نا خواسته ناديده مانده در اين نگاه، كنند كم نيستند. اقبال مردمي به رويكرد حرفه و اثرگذار برخي رسانه‌هاي خبري برون‌مرزي خود مي‌تواند درسي براي صداوسيما باشد و محملي براي بازنگري در موازين كاربردي خبررساني و تحليل و تفسير رويدادها در آن؛ بعضا نخ‌نما، و بي‌اثر كه هيچ، در مواردي مخرب و مشكل‌زا. امروز هر شهروند خود يك رسانه است و گزارشگران، تصويربرداران، تدوينگران و تحليلگران صدا و سيما همكاراني با اغراضي گوناگون و مخالف كم ندارند. مردم نيز در اين ميان ناگزير از تاثير‌پذيري از رسانه به اصطلاح ملي‌شان نيستند. رسانه ملي در عرصه‌اي در اين حد متكثر و با وجود رقبايي ريز و درشت، تازه‌كار و كهنه‌كار، مردمي و غيرمردمي، بي‌شك «ملي» نخواهد ماند اگر در فضاي تازه جايي سزاوار عنوان و رسالت مهم خود براي خود دست و پا نكند. نگاه تك‌چشمي به رخدادهاي نوپديد دواي دردهاي امروز ما نيست. سود اين بازنگري و كلان‌نگري و نيز همسويي با تحولات عصر سايبري، بي‌شك بيش از خسارات احتمالي آن خواهد بود.