چند درصد مردم ایران افسردگی دارند؟

آموزش و پرورش در این مورد به شدت می تواند اثر مثبت یا منفی داشته باشد. سیاست آموزش صرف بدون پرورش که قطعا برنامه های نشاط آور می تواند جزوی از آن باشد به شدت در سیستم آموزشی ما، هم در دانشگاه و هم در آموزش و پرورش اشتباه بوده است .

کد خبر: ۱۵۴۴۱۶

تاریخ: ۲۱ فروردين ۱۳۹۶ - ۱۶:۴۳

مدیر کل امور بانوان و خانواده استانداری تهران با بیان اینکه بر اساس آمار سازمان بهزیستی ۲۵ درصد مردم به اختلال های روانی مبتلا هستند، گفت: باید برای نشاط جامعه وارد عمل شویم.

مدیر کل امور بانوان و خانواده استانداری تهران افزود: بر اساس اعلام وزیر بهداشت در ایران زنان بیشتر از مردان به افسردگی دچار می شوند و استان های تهران، فارس، اصفهان و چهارمحال بختیاری بیشترین درصد افسردگی را دارند و بر اساس آمار سازمان بهزیستی ۲۵ درصد مردم به اختلال های روانی مبتلا هستند.

وی ادامه داد: این وضعیت قطعا یک شبه شکل نمی گیرد و حاصل یک شکل خاص از عادات و آداب و رفتارهای شخصی است که ترکیب آن با تصمیمات و نگرش های برنامه ریزان و تصمیم سازان معجونی را تشکیل داده است که می توان گفت یک خرده فرهنگ نامطلوبی به نام بی نشاطی است که فاعل افسردگی می شود. اگر یک زمانی آسیب های اجتماعی را جدی تر می گرفتم الان وضعیت مطلوب تری در این مورد داشتیم و شاید اگر مقام معظم رهبری به این مبحث ورود نمی کردند خیلی مسئله را جدی نمی گرفتیم.

شارقی تاکید کرد: مسئله نشاط جامعه هم به همین شکل ست. باید نشاط مردم به یک دغدغه تبدیل شود. یک آسیب شناسی جدی و یک پژوهش بنیادی در این خصوص انجام و ریشه یابی شود. باید زیست شاد را تبدیل به یک هنر و فرهنگ کرد و تصورات و نگرش های غلطی که مثلا ثروت فقط تنها ابزار نشاط است و یا خیلی از این قبیل نگرش را باید تغییر داد. شاد بودن را باید به عنوان یکی از عادت های روزمره در زندگی از همان ابتدای زندگی در خانواده برای آن برنامه ریزی کرد روش ها و نگرش ها و تصمیم گیری و تصمیم سازی های هر سه قوه باید به گونه ای باشد که فضای جامعه را به طرف زیست شاد پیش ببرد. در نظر داشته باشیم رفتارهای سلبی و چکشی و نگاه ضد ارزشی به شاد بودن جامعه را به رخوت می کشد.

ثریا شارقی افزود: آموزش و پرورش در این مورد به شدت می تواند اثر مثبت یا منفی داشته باشد. سیاست آموزش  صرف بدون پرورش که قطعا برنامه های نشاط آور می تواند جزوی از آن باشد به شدت در سیستم آموزشی ما، هم در دانشگاه و هم در آموزش و پرورش اشتباه بوده است . برنامه ریزی برای نشاط  دانش آموزان را یک برنامه فانتزی تلقی نکنیم از هر روش سازنده ای برای شکل دهی فرهنگ شاد بودن در خانواده و مدارس استفاده کنیم. باید از تجربه کشورهای موفق در این زمینه استفاده کرد. محدود کردن مدارس فقط به یادگیری متون درس، انرژی های مثبت را از آنها می گیرد. یک  مادر جراح متخصص ولی افسرده نمی تواند برای خروجی سیستم آموزشی ما یک برگ برنده باشد ولی یک مادر دیپلمه با نشاط و با انرژی که می تواند یک خانواده پویا و فرزندان با انگیزه و امیدوار را به جامعه تحویل بدهد و جامعه را انرژیک کند ارزشمند تر خواهد بود.

وی گفت:  اگر برنامه های مدونی برای رفع این معضل نداشته باشیم و اگر جاهایی که جوانان به دنبال ایجاد یک فضای سالم شاد(برای خودشان) هستند برخوردهای غیر متعارف داشته باشیم، حاصل آن این خواهد شد که روزی از آنها خواهش می کنیم بیایید شاد باشید با یک لبخند معناداری از کنار ما رد خواهند شد و توجه ای به خواهش ما نخواهند کرد، آن موقع خیلی دیر است.