چرا مناظره‌ احمدی‌نژاد و روحانی‌ ممکن‌ نیست؟

براي نخستين بار است كه رئيس دولت سابق از رئيس‌جمهوري فعلي دعوت به مناظره مي‌كند و مدعي مي‌شود كه آمار و استنادهاي وي در گزارشي كه در برابر انظار ميليون‌ها ايراني ارائه شده با واقعيت تطابقي نداشته و نياز به پاسخ دهي رئيس دولت پيشين دارد. اين در حالي است كه همواره در طول دوران احمدي‌نژاد كارشناسان مختلف از جناح‌هاي متفاوت در صحت آمار ارائه شده توسط رئيس دولت قبل تشكيك مي‌كردند و ازطرف ديگر دكتر روحاني در گزارش خود تنها به آماري استناد كرد كه توسط دستگاه‌هاي ذيربط ارائه شده و بسياري از مديران آن نيز از همان دولت پيشين هستند اما گويا اين‌بار بدون دغدغه و با فراغ بال آمار ارائه شده از سوي آنان توسط رئيس‌جمهوري خوانده شد.

کد خبر: ۱۳۲۲۷

تاریخ: ۱۴ آذر ۱۳۹۲ - ۰۹:۲۰

حال با تمامي اين توصيفات تكليف اين دعوت به مناظره چه مي‌شود؟ آيا بايد اين درخواست مسكوت گذاشته شود يا آنكه راهكاري نه در راستاي بازي‌هاي تبليغاتي بلكه در مسير تنوير افكار عمومي و آگاهي بخشي پيرامون كنه مطلب به عموم مردم ارائه شود.

بلاموضوع بودن مناظره دو رئيس‌جمهور

مناظره ميان دورئيس‌جمهور بر اساس چند مولفه و شاخصه فاقد درايت سياسي است. اول آنكه اين دو اكنون به لحاظ جايگاه حقوقي با هم همسطح نيستند و از اصول بديهي يك مناظره همسطحي دو طرف ماجراست. دومين نكته نيز آنكه رئيس‌جمهوري نماينده 75 ميليون ايراني است و وظيفه دارد وقت و توان خود را مصروف به رتق و فتق امور آحاد مردم كند و بديهي است كه وقت‌گذاري براي مناظره با يكي از اين شهروندان جفا در حق ديگر شهروندان است. نكته ديگر هم آنكه رئيس‌جمهوري معذوريات و ملاحظاتي به عنوان دومين شخصيت عالي كشور دارد و بديهي است كه نمي‌تواند در وضعيت برابر به مناظره آمده و هر آنچه مي‌خواهد گفته و در پاسخ‌ها به برخي نكات اشاره كند. از سوي ديگر فضاي عمومي كشور به سمت و سوي آرامش نيل يافته و هيچ عقل سليمي نمي‌پذيرد كه با مناظراتي كه جنس آن از نوع مجادله و منازعه كلامي است اين فضاي آرامشي كه لازمه بديهي اين برهه است مخدوش شود.

راهكاري براي مناظره اصيل

محمود احمدي‌نژاد با طرح موضوع مناظره بازي برد- بردي را براي خود ترسيم كرده، از يكسو اگر روحاني اين نكته را پذيرفته و به مناظره بيايد با سبك رفتاري احمدي‌نژاد در مناظرات پيشين و همچنين محدوديت رئيس‌جمهوري براي پاسخ‌دهي اين روند جز به برگزاري شوي تبليغاتي براي احمدي‌نژاد نخواهد انجاميد و از سوي ديگر او اگر پاسخ رد بشنود باز در رويكردي تبليغاتي بر اين نكته مانور خواهد داد كه دولت فعلي چنته خالي براي دفاع از گفتارهاي خود داشته و آنچه ما مي‌گفتيم درست بود. او با همين پيش فرض‌ها چنين پيشنهادي را مطرح ساخته اما نكته آنجاست كه در اين سو طيف مقابل و حامي دولت مي‌تواند با يك راهكار منطقي پاسخي درخور بدهد.

راهكار منطقي و صادقانه با مردم

مگر نه اين است كه هر كدام ازطيف‌ها آمار طرف ديگر را مخدوش دانسته و مدعي هستند كه يكطرف خلاف واقع مي‌گويد. خوب با اين وصف راه‌حل ساده است. دو طرف با ارائه آمار و مستندات به يك مناظره رودررو و كارشناسانه بنشينند، مردم خود در اين خصوص به‌راحتي مي‌توانند عملكردها را به قضاوت نشسته و حكم به صحت نظر يكي از طرفين بدهند. در اين چارچوب حضور رئيس‌جمهوري الزامي نبوده و از آنجا كه آقاي احمدي‌نژاد خود پيشنهاد‌دهنده اين مناظره بوده نمي‌تواند از زير آن شانه خالي كند و براي اثبات صداقت و اينكه سخنانش مانور تبليغاتي نبوده، مي‌تواند به مناظره كارشناسي بيايد.

يك گزينه مطلوب

يكي از گزينه‌ها در اين خصوص بي‌گمان دكتر جواد اطاعت از اصلاح‌طلبان شناخته شده كشور است. اين گزينه از آن حيث برتري دارد كه در مناظره پيشين و به ياد ماندني با نماينده اصولگرايان كه طرفدار وضعيت موجود (عملكردهاي دولت احمدي‌نژاد) بود از يكسو توانايي‌هاي خود در فن مناظره را به اثبات رسانده و از طرف ديگر او در همان برهه اعلام كرد كه آمادگي دارد با نماينده دولت وقت نيز به مناظره بنشيند و اكنون اگر دولتي‌ها در اين زمينه صداقت دارند اين محك خوبي براي آنان خواهد بود و مي‌توانند با لبيك به درخواست چند سال پيش دكتر اطاعت يك مناظره ديدني ديگر را رقم بزنند. بدون شك احمدي‌نژاد خود را فردي متخصص و متبحر در امر مناظره مي‌داند، اكنون بايد ديد وي در جهت روشن شدن اين موضوع به مناظره رودررو و كارشناسانه تن خواهد داد.