حمايت پنهاني بخشي از اصولگرايان از روحاني

در انتخابات سال ۹۲جريان اصولگرا از ارائه تصويري كه نشان‌دهنده انسجام و وحدت همه احزاب و گروه‌هاي اصولگرا باشد، عاجز بود. حتي در تفاهمنامه امضا شده در بين آقايان حداد، ولايتي و قاليباف به غير از آقاي حدادعادل به مفاد آن عمل نشد و به مرحله اجرا در نيامد.

کد خبر: ۱۳۲۲۲۷

تاریخ: ۲۷ آبان ۱۳۹۵ - ۰۹:۳۶

با نزديك شدن به روزهاي پاياني سال، جريان‌هاي سياسي كشور به چينش آرايش شكلي خود براي تاثير حداكثري در انتخابات رياست‌جمهوري سال آينده مي‌پردازند. در اين ميان اصولگرايان همچنان در بلاتكليفي به‌سر مي‌برند واستراتژي مشخصي براي انتخابات اتخاذ نكرده‌اند و نهي احمدي‌نژاد از ورود به انتخابات نيز مزيد برعلت شده تا تشتت و چند دستگي ميان اصولگرايان بيشتر نمايان شود. يك روز صحبت از حضور قاليباف است و روز ديگر جليلي، روز بعد نام الهام به ميان مي‌آيد و روزدیگری هم نام رستم قاسمي پررنگ مي‌شود اما همه مي‌دانند اصولگرايان فقط در صورت ائتلاف و معرفي كانديداي واحد قادر به رقابت با روحاني هستند. برای بررسی آرايش سیاسی اصولگرايان در انتخابات سال ۹۶ «آرمان امروز» با حسن رسولي فعال سياسي اصلاح‌طلب به گفت‌وگو پرداخته كه در ادامه مي‌خوانيد.

آرايش سیاسی اصولگرايان را در انتخابات رياست‌جمهوري سال ۹۶ را چگونه ارزيابي مي‌كنيد؟

در انتخابات سال ۹۲جريان اصولگرا از ارائه تصويري كه نشان‌دهنده انسجام و وحدت همه احزاب و گروه‌هاي اصولگرا باشد، عاجز بود. حتي در تفاهمنامه امضا شده در بين آقايان حداد، ولايتي و قاليباف به غير از آقاي حدادعادل به مفاد آن عمل نشد و به مرحله اجرا در نيامد. در جريان انتخابات مجلس دهم نيز نامزدهاي اصولگرا با وجود اطمينان به عبور از صافي شوراي نگهبان، شاهد ليست واحد براي ۲۰۹ حوزه انتخابيه مجلس نبودند، به گونه‌اي كه در دومين كلانشهر ايران يعني مشهد مقدس نامزدهاي اصولگرا در قالب ليست‌هاي متفاوتي وارد كارزار انتخاباتي شدند. بنابراين مصلحت تشكيلاتي جريان اصولگرا اقتضا مي‌كند كه در انتخابات رياست‌جمهوري سال ۹۶ با عبور از اضطراب و چند دستگي قبلي با يك گفتمان مشخص و يك نامزد واحد وارد رقابت‌هاي انتخاباتي شوند. اتاق‌هاي فكر جريان اصولگرا به‌ويژه پس از نهي شدن آقاي احمدي‌نژاد از ورود به صحنه انتخابات سال ۹۶، باور دارند كه بايد با كانديدا و گفتمان واحد وارد رقابت‌هاي انتخاباتي شوند. در اين مقطع زماني، احزاب و گروه‌هاي زير مجموعه جريان اصولگرا نامزدهاي بالقوه خود را ارائه كرده‌اند و بحث ايجاد هماهنگي داخلي و به توافق رساندن همه زير مجموعه‌هاي جريان مخالف دولت را براي ايستادن پشت يك نامزد واحد در دستور كار قرار داده‌اند.

اطلاعي از نام‌هاي مطرح در جريان اصولگرايي داريد كه شانس معرفي به عنوان كانديداي مورد اجماع را داشته باشند؟

جسته و گريخته نام‌هايي شنيده مي‌شود. آقاي قاليباف به دليل جايگاهي كه در ۱۱ سال اخير در شهرداري تهران داشته و ۲ دوره قبلي هم وارد رقابت‌هاي انتخاباتي شده، نسبت به ساير نامزدهاي بالقوه اصولگرايي از شهرت بيشتري برخودار است. بايد منتظر ماند تا نتيجه اين همراستاسازي دروني جريان اصولگرا به پايان برسد و در آن زمان است كه نامزد اصلي جريان اصولگرا براي سال ۹۶ مشخص مي‌شود. پيش‌بيني من اين است كه اصولگرايان تحت هر شرايطي كانديدايي را براي انتخابات ۹۶ معرفي خواهند كرد و بعيد مي‌دانم كه قانع بشوند از آقاي دكتر روحاني در آن انتخابات حمايت كنند.

اما آقاي قاليباف اعلام كرده با پيش شرط اجماع بر سر خودش، حاضر به كانديداتوري است. البته جبهه يكتا يا حزب موتلفه نيز اعلام كرده‌اند كانديداي خاص خود را خواهند داشت. تحليل شما چيست؟

احزاب و گروه‌هاي اصولگرا هر كدام نامزد تخصصي خود را تعيين كرده‌اند. اگرچه اعلام عمومي نكرده‌اند اما در محافل فكري و كارشناسي جريان اصولگرا، هر كدام كانديداي خاص خود را دارند. موضع آقاي قاليباف، موضع منطقي و درستي است. كسي كه دو بار وارد انتخابات رياست‌جمهوري شده و هر دو بار ناكام مانده است حتما نبايد به عنوان يكي از نامزدهاي جريان اصولگرا براي بار سوم وارد رقابت شود، اما اگر به عنوان كانديداي اجماعي و مورد حمايت همه اصولگرايان وارد انتخابات شود، مناسب است.

اين موضوع هم شنيده شده كه برخي درصدد هستند با توجه به دو ناكامي قاليباف در انتخابات‌هاي قبلي، با وارد‌كردن مجدد او به ميدان و شكست سه باره‌اش، او را از عرصه سياسي حذف كنند. اين موضوع را محتمل مي‌دانيد؟

اختلافات درون جرياني اصولگرايان، يك امر واقعي است و طبيعتا ترديدي نيست كه جريان يكتا، جبهه پايداري، موتلفه، ايثارگران، جامعه اسلامي مهندسين و ساير تشكل‌هاي اصولگرا در عين حالي كه در قالب يك جريان تعريف مي‌شوند، در درون خود اصولگرايان رقابت‌هايي با يكديگر دارند. برگ برنده جريان اصولگرا در رقابت نفسگير سال ۹۶ آنجاست كه همه ظرفيت‌ها در پشت يك نفر قرارگيرد. قطعا چنانچه جريان اصولگرا مانند سال ۹۲ با كانديداهاي متعدد و پراكنده وارد عرصه انتخلبات شود، بي‌ترديد مجددا شكست سختي را تجربه خواهد كرد.

به شرط ائتلاف اصولگرايان روي يك كانديداي واحد، در اين جريان شخصي هست كه بتواند با آقاي روحاني مقابله كند؟

تحقق انسجام و اجماع‌سازي در جبهه اصولگرايان شرط لازم كسب موفقيت اين جريان سياسي است اما شرط كافي نيست. شرط كافي در اين مورد، چنان است كه كانديداي مورد نظر قابليت راي‌آوري نيز داشته باشد. به هر ميزاني كه اين نامزد از پشتوانه گسترده و فراگير همه بخش‌هاي اصولگرايي برخوردار باشد، احتمال موفقيتش بالاست. در غير اين‌صورت تجربه نشان داده رئيس‌جمهور مستقر در دوره دوم از حيث توان قوا از ابزارهاي تاثيرگذار كارآمدتري نسبت به ساير رقبا برخوردار است و بخش كارشناسي و اتاق‌هاي فكر جريان اصولگرا به اين واقعيت توجه خواهند داشت.

بخشي از بدنه جريان اصولگرا به دنبال حمايت از روحاني در انتخابات پيش‌رو هستند. با نهي آقاي احمدي‌نژاد نيز اصولگرايان عملا كانديداي حداكثري خود را از دست داده‌اند. حضور جريان مخالف دولت در انتخابات پيش‌رو با افراد كمتر شناخته شده و ناشناس را چطور ارزيابي مي‌كنيد؟

صداي حمايت بخشي از احزاب و گروه‌هاي اصولگرا از آقاي روحاني اكنون صداي پرآوازه‌اي نيست و اين حمايت‌ها بيشتر به صورت پنهاني يا غير‌عمومي اعلام مي‌شود. بايد منتظر ماند و خروجي تصميمات راهبردي اين جريان را مشاهده كرد. همان‌طور كه گفته شد بعيد است تمام اصولگرايان از آقاي روحاني حمايت كنند و همچنين جريان اصولگرا با لحاظ كردن حفظ هويت خود، اگر بخواهد با آقاي روحاني رقابت جدي داشته باشد حتما بايد با كانديداي حداكثري وارد رقابت اردیبهشت شود. ورود به عرصه انتخابات با كانديداهاي حداقلي نمايانگر زير بخش‌هاي جريان اصولگراست و بعيد است اين جريان سياسي تمام سرمايه‌هاي خود را با اين هدف كه فقط در صحنه حضور داشته باشند، به ميدان بياورد. در يكي دوماه آينده همه‌چيز روشن خواهد شد.