یک سئوال از خودعمار پندارها

مخالفان دولت در حالی استدلال سن بالا را برای مخالفت خود با وزرای پیشنهادی مطرح می کنند که در هرم مدیریتی، مولفه تجربه و تخصص که به مرور زمان به دست می آید، به جای آن که یکی از معایب باشد، یکی از مزیتهاست.

کد خبر: ۱۰۷۶

تاریخ: ۲۲ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۳:۵۰

با آغاز بررسی مجلس برای دادن رای اعتماد به کابینه، غیر از سریال تکراری «در جستجوی فتنه»، مهمترین استدلالی که مخالفان علیه دولت یازدهم ابراز می کنند، سن اعضای کابینه است که از متوسط سن زیر 58 سال برخوردارند، و نتیجه گیری می کنند فردی که 58 سال دارد، قادر به ایفای مسئولیت اداره یک وزارتخانه نیست.

اگرچه نشاط و تحرک جوانان نوعا در سن پایین بالاتر است، اما هم اکنون بهترین و زبده ترین پزشکان و متخصصان از سنی بین 50 تا 60 سال برخوردارند، و برای مدیریت شرکت های بزرگ بین المللی نیز عموما از مدیرانی در این بازه عمر استفاده می شود.

با این حال، مخالفان کابینه اعتدال در نوشته ها و گفتارهای خود مرتب تکرار می کنند فردی با این سن و سال، قادر به رسیدگی به امور نیست و حتی سردبیر یکی از رسانه های افراطی در برخی شبکه های اجتماعی نوشته بود که با این سن و سال، روزی 4 ساعت بیشتر قادر به انجام فعالیت نیستند.

گرچه این گونه اظهارات آن قدر بی منطق و سست است که می توان با انواع و اقسام دلایل به آن پاسخ داد، اما از آنجا که این جریان خودعمار پندار مدعی ذوب شدن در ولایت است، برای نشان دادن آن که 58 سال دلیلی بر ناتوانی در اداره یک وزارتخانه نیست، توجه به حجم مسئولیت و وقتی که رهبر انقلاب در سن 74 سالگی برای اداره کشور صرف می کنند، خالی از فایده نیست.

پس از اصلاح قانون اساسی و پایان جنگ، مسئولیتهای رهبر انقلاب در اداره کشور افزایش یافت. از آنجا که با استعفای آیت اله هاشمی رفسنجانی از جانشینی فرماندهی کل قوا، این مسئولیت بر دوش رهبری قرار گرفت، بخش قابل توجهی از زمان کاری رهبر انقلاب به ایفای مسئولیت فرماندهی کل قوا که شامل نظارت بر عملکرد نیروهای مسلح، انتصابات و تعیین راهبرد و سایر امور فرماندهی کل قوا می شود، صرف می گردد.

سایر مسئولیتها نظیر تعیین سیاستهای کلی نظام با کمک مجمع تشخیص مصلحت نظام، مدیریت روابط قوای سه گانه، انتصاب و نظارت کلان بر نهادهای انتصابی مانند قوه قضاییه، صداوسیما، بنیادها و نهادها، شرکت در برخی جلسات شورای عالی امنیت ملی، جلسات منظم هفتگی یا دو هفته یکبار با رییس جمهور، رئیس مجلس، رئیس قوه قضاییه و رئیس مجمع تشخیص مصلحت، ملاقات با مقامات خارجی میهمان جمهوری اسلامی، ملاقات با اقشار و گروه ها به مناسبتهای زمانی به صورت سالانه، ملاقات با نخبگان حوزوی و دانشگاهی و ده ها برنامه دیگر که همگی در برنامه کاری رهبرانقلاب قرار دارد.

علاوه بر مسئولیت رهبری کشور که متضمن وظایف فوق است، آیت الله خامنه ای طی بیست سال گذشته به صورت تقریبا مداوم تدریس درس خارج فقه را نیز سه روز در هفته انجام می دهند که برای آشنایان به امور علمی و حوزوی، این تدریس خود متضمن صرف وقت فراوانی  برای پژوهش در حد یک عضو هیات علمی دانشگاه که شغلی تمام وقت است، می باشد.

به این امور اضافه کنید مطالعه گزارشها و پی نوشت کردن مکاتبات رسمی فراوانی که نیازمند ایفای وظایف رهبری و پاسخ دادن به استفتائات شرعی است.

در کنار این مشاغل، بازدیدهای رسمی و غیررسمی رهبری از خانواده های شهدا، دانشگاه ها، مراکز نظامی، علمی و حوزوی نیز وجود دارد.

در کنار این امور رهبرانقلاب از جوانی علاقه خاصی به مطالعه ادبیات و برخی رشته های دیگر داشته و مطالعه آثار منتشر شده نیز جزء ثابتی از وقت مفید رهبر انقلاب را اشغال می کند.

طبیعی است که فهرست فوق، حجم کاری چند برابر یک وزیر را تشکیل می دهد و زمانی که آیت الله خامنه ای با 74 سال سن، علاوه بر صرف این میزان وقت باز هم انرژی و زمان برای عبادت، ورزش، صله ارحام و سایر امور ضروری دارند، چگونه است که خودعمارپنداران معتقدند مدیران دولت یازدهم با 58 سال سن، نمی توانند روزی بیشتراز 4 ساعت کار کنند؟

* فواد صادقی/انتخاب